Quinta de Couselo, Quinta de Couselo, Albarino, Loureiro, Caino Blanco, Rias Baixas, Hiszpania

Jak smakuje i pachnie

Quinta de Couselo jest klasycznym białym winem podregionu O Rosal, ale wyraźnie różni się od wielu jednoodmianowych Albarino kojarzonych z Rias Baixas. Jego podstawę stanowi Albarino, lecz niewielki udział Loureiro i Caino Blanco zwiększa aromatyczność, ziołową świeżość oraz napięcie. Wino jest rześkie i wyraźnie atlantyckie, a jednocześnie bardziej krągłe, kwiatowe i wielowarstwowe niż bardzo szczupłe przykłady pochodzące z chłodniejszych, mocniej wystawionych na ocean części regionu.

Wino powstało z kupażu 90% Albarino, 5% Caino Blanco i 5% Loureiro. Proporcje wyraźnie wskazują, że główny charakter nadaje winu Albarino, odpowiadające za świeży owoc, cytrusową kwasowość i strukturę. Pozostałe odmiany nie są jednak wyłącznie symbolicznym dodatkiem. Loureiro wnosi kwiaty, zioła i balsamiczne niuanse, natomiast Caíno Blanco wzmacnia napięcie oraz wydłuża smak.

Wino ma jasną, słomkowożółtą barwę z zielonymi i lekko stalowymi refleksami. Jest czyste, błyszczące i wizualnie świeże. Nie pojawiają się głębokie złote odcienie kojarzone z długim dojrzewaniem w beczkach albo bardziej utleniającym sposobem produkcji.

Aromat jest intensywny, lecz nie krzykliwy. Początkowo pojawiają się białe i jasne kwiaty: gardenia, kwiat pomarańczy, róża, jaśmin oraz delikatny rumianek. Kwiatowy charakter nie przybiera postaci ciężkich perfum. Zachowuje świeżość i pozostaje połączony z owocami, ziołami oraz cytrusowym tłem.

Za znaczną część tej aromatyczności odpowiada Loureiro. Nazwa odmiany bywa wiązana z laurowym charakterem jej zapachu, a w winach z O Rosal może ona wprowadzać aromaty białych kwiatów, cytrusów i świeżych ziół. Przy pięcioprocentowym udziale nie przykrywa Albarino, lecz zwiększa przestrzenność całej kompozycji.

W pierwszej warstwie owocowej pojawiają się dojrzała gruszka, brzoskwinia i czerwone jabłko. Owoc jest soczysty i dojrzały, ale nie przechodzi w stronę słodkiego mango, ananasa ani ciężkich tropikalnych aromatów. Zachowuje jędrność oraz delikatną cierpkość skórki.

Po chwili można odnaleźć renklodę, mirabelkę i subtelny akcent białej śliwki. Nadają winu więcej objętości i pokazują cieplejszą, bardziej zaokrągloną stronę O Rosal. Nie dominują jednak nad cytrusami i świeżością, dlatego aromat nie staje się miękki ani przejrzały.

Pojawiają się również cytryna, limonka, skórka grejpfruta i delikatna nuta mandarynki. Cytrusowy profil nie jest tak ostry i zielony jak w bardzo szczupłym Sauvignon Blanc. Łączy się z gruszką, brzoskwinią i kwiatami, tworząc bardziej dojrzałą, harmonijną kompozycję.

Albarino odpowiada przede wszystkim za połączenie owocowej intensywności z naturalną kwasowością. Odmiana potrafi rozwijać aromaty cytrusów, owoców pestkowych i kwiatów, a jednocześnie zachowywać strukturę potrzebną do dojrzewania na osadzie. W Quinta de Couselo jej świeżość nie prowadzi do nadmiernie ostrego ani ascetycznego stylu.

Po napowietrzeniu coraz wyraźniejsze stają się zioła. Można odnaleźć liść laurowy, trawę cytrynową, szałwię, tymianek i delikatny koper włoski. Nie są to aromaty zielonych, niedojrzałych winogron. Przypominają raczej świeżo rozgniecione zioła, suszone liście oraz roślinność ogrzaną słońcem.

Szczególnie charakterystyczna jest nuta laurowa. Pojawia się jako chłodny, balsamiczny ton pomiędzy kwiatami i cytrusami. Nadaje winu rozpoznawalną osobowość O Rosal i wyraźnie odróżnia je od prostego, jednoodmianowego Albarino skupionego wyłącznie na jabłku, cytrynie i brzoskwini.

W tle można odnaleźć również świeżo skoszone siano, delikatny wosk i subtelne nuty drożdżowe. Są one rezultatem dojrzewania na drobnym osadzie, a nie obecności dębowych beczek. Wino nie pachnie wanilią, kokosem ani mocno opiekanym drewnem.

Sześciomiesięczny kontakt z osadem nadaje aromatowi więcej głębi. Oprócz świeżych owoców mogą pojawiać się delikatne skojarzenia z jasnym pieczywem, skórką drożdżowego ciasta i migdałami. Pozostają one subtelne, ponieważ najważniejszym celem jest zachowanie świeżości odmian oraz atlantyckiego charakteru.

W aromacie można odnaleźć także chłodne, kamieniste i lekko słone tło. Nie należy rozumieć mineralności jako dosłownego smaku granitu lub łupku przechodzącego do owoców. Jest to raczej wspólne wrażenie tworzone przez kwasowość, niską słodycz, delikatną goryczkę oraz sposób, w jaki smak pozostaje skupiony w końcowej części podniebienia.

W ustach Quinta de Couselo jest wytrawne, żywe i jednocześnie zaskakująco obfite. Nie jest lekkim, bardzo szczupłym winem przeznaczonym wyłącznie do aperitifu. Ma wyraźny środek podniebienia, gładką teksturę i wystarczającą objętość, aby towarzyszyć bardziej złożonym potrawom.

Pierwszy łyk przynosi cytrynę, dojrzałą gruszkę, jabłko i białą brzoskwinię. Owoc jest jędrny oraz soczysty. Nie sprawia wrażenia słodkiego, ponieważ natychmiast towarzyszy mu świeża kwasowość i delikatnie wytrawna struktura.

W środkowej części smaku pojawiają się renkloda, skórka mandarynki i niewielka ilość grejpfruta. Wino rozwija się od świeższych cytrusów w stronę dojrzalszych owoców pestkowych, ale nigdy nie traci energii.

Kwasowość jest wyraźna, lecz dobrze wtopiona w strukturę. Nie ma ostrego, kanciastego charakteru. Albarino i Caino Blanco nadają winu świeżość, natomiast dojrzewanie na osadzie oraz dojrzałość owoców łagodzą najbardziej zdecydowaną stronę kwasowości.

Caino Blanco jest odmianą późno dojrzewającą i zachowującą naturalne napięcie. W O Rosal zbiera się je często później niż Albarino, czasem dopiero w październiku. Jego udział w kupażu pomaga przedłużyć smak i ogranicza ryzyko, że bardziej krągła struktura stanie się zbyt miękka.

Kontakt z drobnym osadem nadał Quinta de Couselo bardziej kremową strukturę. Wino nie jest maślane ani oleiste, ale ma wyraźnie gładszą powierzchnię niż bardzo młode Albarino zabutelkowane bez dłuższego dojrzewania.

Podczas rozpadu komórek drożdży uwalniane są związki zwiększające wrażenie objętości i miękkości. Pomagają również chronić wino przed zbyt szybkim utlenieniem. Dzięki temu Quinta de Couselo łączy świeży owoc z teksturą, która pozwala podać je nie tylko do surowych owoców morza, lecz także do ryb, skorupiaków oraz białego mięsa.

Kremowość nie oznacza braku energii. Pod powierzchnią pozostaje wyraźna kwasowość, która prowadzi smak i podkreśla cytrusy. Wino jest krągłe w środkowej części, lecz zwęża się oraz nabiera większej precyzji przed finiszem.

Pojawia się również lekka słoność. Przypomina delikatne muśnięcie morskiej wody albo smak pozostający po świeżych skorupiakach. Nie jest dominująca, ale wyraźnie zwiększa gastronomiczny charakter wina.

W końcowej części podniebienia pojawia się delikatna goryczka przypominająca skórkę grejpfruta, pestkę jabłka lub jasny migdał. Jest niewielka, ale ma istotne znaczenie dla równowagi. Ogranicza odczucie krągłości i sprawia, że finisz pozostaje wytrawny.

Do owocu dołączają liść laurowy, szałwia i trawa cytrynowa. Wino stopniowo przechodzi od profilu owocowego do bardziej ziołowego oraz balsamicznego. Właśnie ta zmiana stanowi jeden z najciekawszych elementów Quinta de Couselo.

Finisz jest długi, żywy i lekko pikantny. Powracają w nim cytryna, brzoskwinia i gruszka, po których pojawiają się zioła, grejpfrutowa goryczka oraz słone, kamieniste wrażenie.

Pikantność nie przypomina ostrych przypraw ani alkoholu. Jest bardziej subtelna i może kojarzyć się z cytrusową skórką, świeżymi ziołami oraz delikatnym pieprzem. Nadaje zakończeniu energię i odróżnia je od łagodnego, miękkiego finiszu prostych białych win.

Quinta de Couselo nie jest ani całkowicie lekkim aperitifem, ani bardzo skoncentrowanym winem przeznaczonym wyłącznie do długiego dojrzewania. Znajduje się pomiędzy tymi stylami. Zachowuje bezpośrednią świeżość, ale ma wystarczającą głębię, aby rozwijać się podczas całego posiłku.

Najlepiej podawać wino w temperaturze około 9–11°C. Zbyt mocne schłodzenie ograniczy kwiaty, zioła i kremową teksturę osadu. Przy stole warto pozwolić winu stopniowo ogrzewać się w kieliszku.

Nie wymaga długiej dekantacji. Butelkę można otworzyć około 15–20 minut przed podaniem albo od razu nalać wino do większych kieliszków. Krótki kontakt z powietrzem pomaga rozwinąć Loureiro, nuty laurowe oraz bardziej złożoną stronę osadu.

Najlepiej sprawdzi się kieliszek o nieco większej czaszy niż bardzo wąski kieliszek do prostego, młodego białego wina. Większa powierzchnia pozwoli rozwinąć kwiaty, owoce pestkowe oraz balsamiczne niuanse, nie odbierając winu świeżości.

Jak smakuje to wino?

Im znacznik na suwaku bliżej słowa "proste", tym wino jest uboższe w smaki i aromaty. Gdy suwak znajduje się przy słowie "złożone", wino pachnie i smakuje różnymi owocami, kwiatami, ziołami, ziemią, skórą, przetworami, itp. 
Pozycja znacznika przy słowie "słodkie" informuje o dużej zawartości naturalnego cukru (>200g/l). Gdy jest on tuż przy określeniu "wytrawne" oznacza, że w winie jest zaledwie 0-2 gramy cukru resztkowego.
Znacznik ustawiony pomiędzy słowami "łagodne" i "kwasowe" pokazuje poziom kwasowości wina. Im jest on bardziej po prawej stronie, tym ta intensywność wyższa.

Sugestie gastronomiczne

Quinta de Couselo bardzo dobrze pasuje do owoców morza, skorupiaków, ryb morskich, sushi, białego mięsa, świeżych serów oraz dań z warzyw. Można podać je do ostryg, muli, małży, przegrzebków, grillowanych krewetek, ośmiornicy, homara, turbota, morszczuka, okonia morskiego, tatara z tuńczyka, sushi albo ceviche. Sprawdzi się również przy kurczaku z ziołami, cielęcinie w lekkim sosie, sałatce z kozim serem czy risotcie ze szparagami. Żywa kwasowość odświeża potrawę, słoność dobrze współgra z owocami morza, a kremowa tekstura wynikająca z dojrzewania na osadzie pozwala połączyć wino również z bardziej maślanymi sosami i szlachetnymi rybami.

Kto stoi za tym winem

Quinta de Couselo jest jedną z historycznych posiadłości winiarskich podregionu O Rosal. Jej historia jest znacznie starsza niż sama apelacja Rias Baixas i pozostaje silnie związana z cysterskim klasztorem Santa Maria de Oia.

Mnisi z Oia posiadali rozległe dobra rolne i odegrali ważną rolę w rozwoju lokalnego rolnictwa. W 1163 roku nabyli gospodarstwo znane jako Granja da Cheira. Służyło ono jako miejsce uprawy, odpoczynku i zaopatrzenia klasztoru.

Dzisiejsza Quinta de Couselo znajduje się właśnie na terenie dawnego gospodarstwa. Związek z klasztorem nie jest więc jedynie ogólnym odwołaniem do obecności cystersów w Galicji. Dotyczy konkretnej posiadłości, jej granic oraz zachowanych elementów dawnego krajobrazu.

Po przeprowadzonej w XIX wieku konfiskacie dóbr kościelnych majątki klasztoru zostały przejęte i wystawione na sprzedaż. Granja da Cheira ostatecznie trafiła na aukcję, a w 1864 roku została kupiona przez Casimira Dorado y Mendeza.

Od tego momentu rozpoczyna się świecka historia współczesnej posiadłości. Quinta de Couselo wskazuje rok 1864 jako początek swojej działalności winiarskiej, co czyni ją jedną z najstarszych winiarni działających w dzisiejszej D.O. Rias Baixas.

Przez kolejne pokolenia majątek pozostawał w rękach potomków nabywcy. Zachowała się między innymi dokumentacja zbiorów prowadzonych przez rodzinę Vicente w pierwszej połowie XX wieku. Wino powstawało tutaj długo przed formalnym utworzeniem współczesnej apelacji.

W sierpniu 2013 roku potomkowie dawnych właścicieli sprzedali posiadłość grupie Grandes Pagos Gallegos de Viticultura Tradicional, związanej z rodziną Rivera. Nowy właściciel zachował historyczną nazwę i skoncentrował się na rozwoju projektów wykorzystujących lokalne galicyjskie odmiany.

Grandes Pagos Gallegos prowadzi winiarnie również w innych częściach Galicji. Poszczególne projekty mają pokazywać charakter lokalnych siedlisk i odmian, zamiast tworzyć jeden ujednolicony styl dla całej grupy.

Quinta de Couselo pozostaje dzięki temu silnie związana z O Rosal. Najważniejsze są tutaj Albarino, Loureiro i Caino Blanco – odmiany tradycyjnie wykorzystywane w kupażach południowej części Rias Baixas.

Symbolem posiadłości są dwa stare sosnowe drzewa widoczne na etykiecie. Rosną przy winiarni i stały się jednym z najbardziej rozpoznawalnych elementów jej wizerunku. Są świadkami wielopokoleniowej historii miejsca i łączą współczesną butelkę z konkretnym krajobrazem.

Winnica A Cheira, nazywana również winnicą przy posiadłości, znajduje się bezpośrednio przy zabudowaniach winiarni. Ma około dwóch hektarów i obsadzona jest Albarino, którego krzewy mają ponad trzydzieści lat.

Parcela otoczona jest zachowanym murem wzniesionym jeszcze przez cystersów. Jej południowo-zachodnią granicę wyznacza rzeka Carballas, nazywana również Tamuxe, będąca ostatnim dopływem Mino przed jego ujściem do Atlantyku.

Drugim ważnym miejscem jest siedmiohektarowa parcela Sobral, nazywana także „winnicą na wzgórzu”. Znajduje się na wysokości około 50 metrów i ma południowo-zachodnią ekspozycję, która zapewnia dobre nasłonecznienie.

Na Sobral rosną przede wszystkim Loureiro i Caino Blanco. Są to odmiany później dojrzewające niż Albarino, dlatego cieplejsza ekspozycja oraz dłuższy dostęp do światła mają duże znaczenie dla uzyskania odpowiedniej dojrzałości.

Winnice wykorzystują zarówno system szpalerowy, jak i tradycyjne galicyjskie pergole. Wysokie prowadzenie krzewów pozwala zwiększyć przewiewność wokół gron i ogranicza problemy związane z wilgocią.

W atlantyckim klimacie Rias Baixas odpowiednia cyrkulacja powietrza jest kluczowa. Częste opady i wysoka wilgotność zwiększają ryzyko chorób grzybowych. Uniesienie owoców nad ziemię pomaga je osuszać i poprawia dostęp powietrza.

Grona zbierane są ręcznie do niewielkich skrzynek. Przed trafieniem do produkcji przechodzą dokładną selekcję. Winiarnia wykorzystuje stół wibracyjny, na którym każda kiść może zostać ponownie oceniona.

Tak rygorystyczna selekcja ma szczególne znaczenie w wilgotnym klimacie. Nawet niewielka ilość owoców dotkniętych pleśnią lub uszkodzonych przez deszcz mogłaby wpływać na czystość aromatu młodego białego wina.

Quinta de Couselo łączy więc historyczną posiadłość z precyzyjnym, współczesnym wyposażeniem. Dawny mur, stare krzewy i tradycyjne odmiany nie wykluczają chłodnego transportu, stołu selekcyjnego, kontrolowanej fermentacji oraz dokładnego oddzielania poszczególnych frakcji moszczu.

Jaka jest historia i idea wina

Quinta de Couselo należy do kategorii win określanych w ramach apelacji jako Rosal. Oznaczenie to nie odnosi się wyłącznie do miejsca produkcji. Wiąże się również z tradycyjnym stylem kupażu charakterystycznym dla podregionu O Rosal.

Rias Baixas jest powszechnie kojarzone z Albarino, które zdecydowanie dominuje w nasadzeniach całej apelacji. W poszczególnych podregionach odmiana przyjmuje jednak różne formy, a tradycje kupażowania nie są identyczne.

Val do Salnes, położone dalej na północ i silniej wystawione na Atlantyk, słynie przede wszystkim z bardzo świeżych, jednoodmianowych Albarino. O Rosal leży na południu, wzdłuż dolnego biegu Mino i w pobliżu granicy z Portugalią.

Tutejsze wina tradycyjnie łączą Albarino z Loureiro oraz Caino Blanco. Kupaż pozwala uzyskać bardziej aromatyczną, ziołową i krągłą interpretację Rias Baixas, zachowując jednocześnie wyraźną atlantycką świeżość.

Albarino pozostaje podstawą. Zapewnia kwasowość, cytrusy, owoce pestkowe oraz strukturę zdolną do dojrzewania na osadzie. Jest odmianą stosunkowo aromatyczną, ale najważniejsza pozostaje jej zdolność do łączenia dojrzałości z energią.

Loureiro ma inną funkcję. Jest mocniej związane z aromatem niż z masą. Może wnosić kwiaty, cytrusy, świeże zioła i charakterystyczne skojarzenie z liściem laurowym.

Odmiana występuje również po portugalskiej stronie Mino, szczególnie w regionie Vinho Verde. Granica państwowa nie odpowiada tutaj wyraźnej granicy klimatycznej ani kulturowej. Dolina rzeki tworzy wspólny krajobraz, w którym podobne odmiany uprawiano na obu brzegach.

Caino Blanco jest znacznie rzadsze i bardziej wymagające. Dojrzewa późno, zachowuje mocną kwasowość i może dawać niewielkie plony. W kupażu wnosi napięcie, aromaty kwiatowe oraz subtelne owoce tropikalne.

Późne dojrzewanie Caino Blanco jest jednym z powodów, dla których ma szczególne znaczenie właśnie w O Rosal. Podregion jest stosunkowo ciepły jak na Rias Baixas, a odpowiednio położone parcele pozwalają czekać z jego zbiorem nawet do października.

Wino nie dojrzewa w beczkach. To ważna część jego koncepcji, ponieważ nowy dąb mógłby przykryć delikatne kwiaty Loureiro, napięcie Caino Blanco i świeży owoc Albarino.

Producent wybiera zamiast tego macerację skórek przed tłoczeniem oraz sześciomiesięczny kontakt z drobnym osadem. Oba zabiegi zwiększają złożoność, ale nie wprowadzają obcego aromatu.

Maceracja pozwala wydobyć więcej związków aromatycznych i część struktury znajdującej się w skórkach. Ma szczególne znaczenie dla odmian takich jak Albarino i Loureiro, których skórki zawierają dużą część potencjału zapachowego.

Dojrzewanie na osadzie zapewnia objętość, stabilność i bardziej kremową teksturę. Dzięki temu wino nie pozostaje jedynie ostre oraz cytrusowe. Zyskuje środek podniebienia i może towarzyszyć bardziej złożonej kuchni.

Terroir i metoda produkcji

Quinta de Couselo znajduje się w dolinie O Rosal, w południowo-zachodniej części Galicji. Od południa obszar ogranicza dolny bieg Miño i jego ujście, natomiast od zachodu znajduje się Ocean Atlantycki.

Takie położenie zapewnia silny wpływ morski. Temperatury są stosunkowo łagodne, zimy mniej ekstremalne niż w głębi Półwyspu Iberyjskiego, a lata pozbawione długotrwałych upałów charakterystycznych dla centralnej Hiszpanii.

Ocean przynosi jednak również wysoką wilgotność i liczne opady. Uprawa winorośli wymaga bardzo dobrej przewiewności oraz uważnej ochrony gron przed chorobami grzybowymi.

O Rosal jest nieco cieplejsze i bardziej osłonięte niż najbardziej oceaniczny Val do Salnes. Dolina korzysta z wpływu Mino, łagodnych wzgórz i ekspozycji pozwalających uzyskać odpowiednią ilość światła.

Parcele znajdują się na niewielkiej wysokości, około 50 metrów nad poziomem morza. Nie jest to górskie winiarstwo. Świeżość wynika tutaj z wpływu Atlantyku, rzeki, przewiewności i naturalnego cyklu dojrzewania, a nie z dużych nocnych spadków temperatur charakterystycznych dla wysoko położonych regionów.

Winnica Sobral ma południowo-zachodnią ekspozycję. Popołudniowe słońce pomaga dojrzewać Loureiro i Caino Blanco, odmianom potrzebującym dłuższego sezonu oraz większej ilości ciepła niż stosunkowo wcześniej zbierane Albarino.

Podłoże tworzą przede wszystkim skały granitowe oraz łupkowe lub łupkowo-łyszczykowe. Szczególnie istotne są łupkowe gleby Sobral, dość nietypowe na tle znacznej części Rias Baixas zdominowanej przez granit.

Rozdrobniona skała zapewnia dobry odpływ nadmiaru wody. W regionie o wysokich opadach drenaż ma kluczowe znaczenie – korzenie nie mogą przez długi czas pozostawać w całkowicie nasyconym wodą podłożu.

Jednocześnie szczeliny i drobniejsze frakcje gleby zatrzymują część wilgoci potrzebnej podczas bardziej suchych okresów. 

Winnice prowadzone są częściowo na szpalerach, a częściowo na tradycyjnych pergolach. Każda forma ma określone zalety w wilgotnym klimacie.

Pergola unosi owoce wysoko nad ziemię i tworzy rozłożysty baldachim liści. Grona znajdują się pod nim, dzięki czemu są chronione przed intensywnym słońcem, a jednocześnie mają dostęp do powietrza.

Szpalery ułatwiają natomiast bardziej precyzyjne zarządzanie powierzchnią liści i nasłonecznieniem. Dobór systemu zależy od odmiany, parceli oraz historii konkretnego nasadzenia.

Zbiory prowadzone są ręcznie, a owoce trafiają do skrzynek mieszczących około 15 kilogramów. Niewielkie opakowania ograniczają zgniatanie gron pod własnym ciężarem i przedwczesne uwalnianie soku.

W przypadku bardziej oddalonych parceli temperatura owoców jest obniżana podczas transportu. Chłodzenie spowalnia rozwój mikroorganizmów oraz procesy utleniania, pomagając zachować świeży aromat.

Po dotarciu do winiarni kiście przechodzą drugą selekcję na stole wibracyjnym. Każde grono może zostać sprawdzone, a owoce niespełniające wymagań usunięte przed rozpoczęciem przetwarzania.

Winogrona są odszypułkowywane, ale jagody nie zostają natychmiast całkowicie rozgniecione. Przechodzą macerację w całości, z zachowaniem kontaktu soku ze skórkami przed właściwym tłoczeniem.

Po maceracji owoce trafiają do prasy pneumatycznej. Delikatne, stopniowe zwiększanie nacisku ogranicza miażdżenie pestek i wydobywanie agresywnych substancji.

Fermentacja odbywa się w kontrolowanej temperaturze. Chłodniejsze warunki pomagają zachować lotne aromaty kwiatów, cytrusów i świeżych owoców, które mogłyby zostać utracone podczas gwałtownego, bardzo ciepłego procesu.

Po zakończeniu fermentacji Quinta de Couselo pozostaje przez sześć miesięcy na drobnym osadzie. Grube pozostałości owoców są wcześniej oddzielane, natomiast najdrobniejsze komórki drożdży pozostają w kontakcie z winem.

Podczas dojrzewania drożdże stopniowo ulegają autolizie. Uwalniane związki wpływają na teksturę, stabilność i odporność na utlenienie. Wino zyskuje bardziej kremową powierzchnię i delikatne nuty pieczywa, ale zachowuje świeży profil.

Rezultatem jest wytrawne białe wino o aromatach gardenii, róży, gruszki, brzoskwini, cytryny, liścia laurowego i świeżych ziół. Ma żywą kwasowość, krągłą teksturę oraz długi, słono-pikantny finisz.

W skrócie:

Podawać z: owocami morza, rybami morskimi, warzywami.

Temperatura serwowania: 8^o - 10^oC

Apelacja: D.O. Rias Baixas

Kupaż: Albarino 90%, Loureiro 5%, Caino Blanco 5%

Dojrzewanie: 6 miesięcy na osadzie

Położenie winnicy: 50 m. n. p. m.

Gleby: granit, łupek