Winnica Marcinowice

Winnica Marcinowice – plan, cierpliwość i czysty styl znad Odry

Są winnice, które rodzą się z impulsu. I są takie, które powstają z planu – spokojnego, przemyślanego i konsekwentnie realizowanego od pierwszej decyzji o zakupie działki. Winnica Marcinowice należy właśnie do tej drugiej grupy. To projekt Agnieszki i Grzegorza Runowskich, założony w 2016 roku w Marcinowicach niedaleko Krosna Odrzańskiego, na 2-hektarowej parceli położonej na stromych stokach nad Odrą. Od początku miał być winnicą bardzo świadomą: z wyłącznie szlachetnymi odmianami vitis vinifera, z jasno określonym kierunkiem stylistycznym i bez pokusy pójścia na kompromis.

Miejsce znalezione, nieprzypadkowe

W historii Marcinowic bardzo ważne jest to, że ta winnica nie stanęła „gdziekolwiek”. Grzegorz Runowski jeszcze przed posadzeniem pierwszych krzewów sięgnął do archiwalnych map z Krosna Odrzańskiego, sprawdzając, gdzie znajdowały się dawne, przedwojenne winnice i czy któreś z tych historycznych siedlisk da się jeszcze odzyskać. W ten sposób trafił na parcelę, która przez lata zarosła samosiejkami, ale zachowała to, co w takim miejscu najcenniejsze: ekspozycję, stromość stoku i naturalne powiązanie z wielowiekową tradycją uprawy winorośli nad Odrą. To nie jest tylko ładna historia – to przykład bardzo świadomego myślenia o terroir jeszcze zanim pojawiły się pierwsze nasadzenia.

Nad Odrą – klimat, który nagradza precyzję

Marcinowice leżą na malowniczych stokach nad Odrą, na pograniczu obszaru Natura 2000 w dolinie środkowej Odry. Bliskość rzeki, dobre nasłonecznienie stoku i otwarta ekspozycja budują tu warunki, które w polskim winiarstwie mają ogromne znaczenie: pomagają winogronom dojrzewać równiej, a jednocześnie pozwalają zachować świeżość. To nie jest terroir do ciężkich, przesadnie zbudowanych win. To miejsce raczej premiuje czystość aromatu, wyraźną kwasowość, precyzję i elegancję. Sama historia regionu też nie jest przypadkowa – źródła mówią o uprawie winorośli w tych okolicach już od XII wieku, a winne krzewy miały rosnąć tu nieprzerwanie aż do 1945 roku. Marcinowice są więc czymś więcej niż nową winnicą: to świadome przywrócenie starego nadodrzańskiego adresu do życia.

Tylko vitis vinifera – i to wybrane z myślą o miejscu

Na dwóch hektarach Runowscy postawili wyłącznie na cztery klasyczne odmiany vitis vinifera: riesling, pinot noir, gewürztraminer i pinot blanc. Ten wybór od razu pokazuje ambicję winnicy. Nie ma tu odmian hybrydowych, które mogłyby ułatwić pracę. Jest za to bardzo świadome postawienie na szczepy, które potrafią pięknie oddać chłodniejszy klimat i nadodrzańskie siedlisko – ale tylko wtedy, gdy wszystko jest dobrze przemyślane i dobrze poprowadzone. Riesling daje tu kręgosłup w postaci napięcia i kwasowości. Pinot noir pozwala budować delikatność, strukturę i niuanse. Gewürztraminer wnosi aromatyczną wyrazistość, ale w Marcinowicach utrzymaną w ryzach wytrawnego stylu. Pinot blanc z kolei daje spokój, teksturę i subtelność. To dobór odmian, który nie jest przypadkowy – to zestaw do win czystych, klasycznych i bardzo świadomie skrojonych pod charakter miejsca.

Specjalizacja, która z czasem stała się znakiem rozpoznawczym

Choć portfolio Marcinowic nie jest szerokie w sensie liczby szczepów, to widać w nim bardzo ciekawą, wręcz perfekcjonistyczną specjalizację. Najmocniej wybrzmiewa tu riesling – nieprzypadkowo w mediach branżowych Grzegorza Runowskiego opisuje się jako człowieka, który „zna się na rieslingu jak mało kto”. Ten szczep jest w Marcinowicach rozwijany na wiele sposobów: od wersji wytrawnej, przez półwytrawną, późny zbiór, aż po wina botrytyzowane i musujące produkowane metodą tradycyjną. To pokazuje coś ważnego: nie chodzi tylko o sadzenie rieslinga, ale o dogłębne zrozumienie jego potencjału w konkretnym siedlisku. Podobnie jest z pinot noir, który otrzymuje tu dwie interpretacje – z klonów niemieckich i francuskich – co samo w sobie zdradza bardzo świadome, wręcz analityczne podejście do odmiany.

Styl win – czystość zamiast nadmiaru

Jeśli jest jedna rzecz, która szczególnie wyróżnia Marcinowice, to właśnie czysty styl win. W opisach i degustacjach regularnie powracają słowa takie jak: świeżość, dobra struktura, dobrze uchwycona kwasowość, wytrawność, precyzja. Riesling z Marcinowic jest świeży, soczysty, orzeźwiający, z aromatami cytrusów, owoców i wosku pszczelego. Pinot blanc zasługuje na pochwały za żółty owoc, ziołowość i dobrze ustawioną kwasowość. Gewürztraminer – za wytrawny, charakterystyczny styl, w którym odmianowy aromat nie zamienia się w przesadę, tylko pozostaje pod kontrolą. To bardzo ważne, bo pokazuje, że Runowscy nie budują win na efekcie „wow” z pierwszego nosa, lecz na harmonii, czystości i czasie. Nawet tam, gdzie pojawia się aromatyczna odmiana, wina nie tracą dyscypliny.

Założyciele – ludzie od planu, nie od przypadku

Agnieszka i Grzegorz Runowscy nie wyglądają w tej historii na ludzi, którzy weszli w wino z romantycznego impulsu. Bardziej przypominają tych, którzy najpierw długo obserwują, potem wybierają właściwe miejsce, a na końcu konsekwentnie realizują wizję. To bardzo czuć w całym projekcie: w doborze siedliska, w decyzji o pracy wyłącznie z wykorzystaniem vitis vinifera, w skupieniu na kilku odmianach zamiast rozpraszania się szerokim portfolio, i w cierpliwym budowaniu stylu, który ma być rozpoznawalny. Runowscy „odtwarzają tradycje winiarskie sprzed stuleci” – i rzeczywiście, Marcinowice sprawiają wrażenie projektu zakorzenionego, a nie doraźnego.

Winnica Marcinowice to dziś jedna z tych polskich winnic, które pokazują, jak wiele daje połączenie dobrego planu, historycznego siedliska i konsekwencji. Nad Odrą, na stromym stoku, z czterema klasycznymi odmianami i bardzo wyraźnym pomysłem na styl, Runowscy zbudowali miejsce, które nie potrzebuje nadmiaru środków, żeby robić wrażenie. Wystarczą im czystość, precyzja i przekonanie, że dobre wino zaczyna się od mądrej decyzji podjętej jeszcze przed posadzeniem pierwszego krzewu.