Marcinowice, Pinot Blanc, Lubuskie, Polska

Jak smakuje i pachnie

To Pinot Blanc zrobiony w stylu bardzo czystym i eleganckim: bez beczki, z naciskiem na świeżość, mineralność i wytrawną linię. W aromacie dominują cytryna i zielone jabłko, a w tle pojawia się subtelna pigwa, która dodaje winu wrażenia dojrzałości, ale bez przesadnej słodyczy. W ustach wino jest wyraźnie wytrawne i sprężyste — odrobina (dosłownie) cukru daje tylko minimalną miękkość, a umiarkowana kwasowość trzyma całość w ryzach i buduje rześki, klarowny finisz. Najbardziej charakterystyczny detal to słonawa końcówka: apetyczna, mineralna, bardzo „stołowa”. Alkohol domyka konstrukcję i nadaje winu stabilność, ale nie robi ciężaru — wino nadal zostaje smukłe i eleganckie.

Jak smakuje to wino?

Im znacznik na suwaku bliżej słowa Proste, tym wino jest uboższe w smaki i aromaty. Gdy suwak znajduje się przy słowie Złożone, wino pachnie i smakuje różnymi owocami, kwiatami, ziołami, ziemią, skórą, przetworami, itp.  
Pozycja znacznika przy słowie Słodkie informuje o dużej zawartości naturalnego cukru (>200g). Gdy jest on tuż przy określeniu Wytrawne oznacza, że w winie jest zaledwie 0-2 gramy cukru resztkowego.
Znacznik ustawiony pomiędzy słowami Łagodne i Kwasowe pokazuje poziom kwasowości wina. Im jest on bardziej po prawej stronie, tym ta intensywność wyższa.

Sugestie gastronomiczne

Ten Pinot Blanc jest wręcz stworzony do jedzenia, bo łączy świeżość z delikatną teksturą z osadu i ma świetną, słonawą końcówkę. Najlepiej pasuje do:

• ryb (sandacz, dorsz, pstrąg) pieczonych lub smażonych, szczególnie z cytryną, masłem i ziołami,
• owoców morza (krewetki, małże, przegrzebki), także w prostych, jasnych sosach,
• drobiu (kurczak, indyk, perliczka) — zwłaszcza w białych sosach i z pieczonymi warzywami,
• dań warzywnych i roślinnych: szparagi, fasolka, groszek, kalafior z pieca; risotto i makarony w jasnych sosach,
• serów: kozie oraz półtwarde dojrzewające o umiarkowanej intensywności.

Podawaj w temp. 10–12°C — wtedy cytryna, zielone jabłko i słonawy finisz są najbardziej czytelne.

Kto stoi za tym winem

Za tym winem stoi przede wszystkim świadome myślenie Agnieszki i Grzegorza Runowskich o stylu: Pinot Blanc ma tu mówić miejscem i czystością odmiany, a nie technologią. Fermentacja w stali i dojrzewanie na osadzie są zastosowane jako narzędzia do budowy elegancji: stal utrzymuje cytrusowo-jabłkową świeżość, a osad dokłada dyskretną, szlachetną teksturę. Dzięki temu wino jest bardzo gastronomiczne — nie dominuje, tylko podbija smak potraw i świetnie pracuje z solą oraz tłuszczem. 

Historia i idea wina

Pinot Blanc jest odmianą, która rzadko krzyczy aromatem — ale potrafi być genialnie precyzyjna. Idea jest tutaj prosta: cytrus, zielone jabłko i pigwa, do tego wytrawność i mineralny finisz. To wino ma być lekkie w odbiorze, ale „dorosłe” w strukturze: takie, które można pić dla przyjemności, a jednocześnie zbudować na nim cały posiłek.

Terroir i metoda produkcji

Siedlisko jest tu czytelne i bardzo nastawione na białe wina. Strome stoki nad Odrą (40–80 m n.p.m.) sprzyjają winom o czystej linii i długim finiszu — na zboczach jest lepsza cyrkulacja powietrza, a gleba rzadziej trzyma nadmiar wody. Gleby to glina polodowcowa z niewielką domieszką piasku i kamieni: glina daje stabilność, a domieszki pomagają w drenażu i utrzymują bardziej smukły, precyzyjny styl. Kluczowy detal to wysokie pH 7–7,8 — zasadowy odczyn często wspiera wrażenie mineralności i tej „kamiennej”, czasem lekko słonawej długości w finiszu.
Wino było prowadzone w stali i dojrzewało na osadzie drożdżowym 6–9 miesięcy. To tłumaczy, dlaczego mimo wytrawności i świeżości w ustach nie jest ostre: osad zbudował strukturę, dodał gładkości i spokojnej elegancji, nie zabierając cytrynowo-jabłkowego rdzenia.

W skrócie:

Temperatura serwowania: 10 - 12^oC

Apelacja: Lubuskie

Gleby: glina, piasek, kamienie

Położenie winnicy: 40-80 m. n.p.m.

Dojrzewanie: w stali na osadzie drożdżowym przez 6-9 miesięcy