Julien Sunier, Regnie, Gamay, Beaujolais, Francja

Jak smakuje i pachnie

Regnie Juliena Suniera pokazuje Gamay w stylu soczystym, świeżym i bardzo naturalnym, ale nie tak delikatnym i kwiatowym jak jego Fleurie. Wino ma nieco pełniejszy środek, bardziej ziemisty charakter i wyraźniejsze nuty ciemnych owoców. Nadal pozostaje lekkie, płynne i pełne energii, lecz pod łatwą do polubienia owocowością kryją się mineralne napięcie, subtelna przyprawowość oraz drobne taniny.

Wino ma jasną, rubinową barwę z delikatnymi purpurowymi refleksami. Aromat jest świeży, ale nie całkowicie prosty. Na pierwszym planie pojawiają się wiśnie, czereśnie, maliny i czerwona porzeczka. Po chwili wino pokazuje ciemniejszą stronę: jeżyny, czarne wiśnie, śliwki i owoce leśne. Owoc pozostaje soczysty i czysty, bez przesadnej dojrzałości ani konfitury.

W porównaniu z Fleurie mniej jest tutaj fiołków, poziomek i eterycznej lekkości, więcej natomiast ciemnych owoców, ziemi i kamienistej suchości. W tle można odnaleźć suszone zioła, delikatną nutę pieprzu oraz skojarzenie z mokrymi kamieniami. Z czasem pojawia się także subtelny akcent leśnej ściółki, który nadaje aromatowi bardziej wytrawny charakter.

W ustach Regnie jest lekkie, ale nie sprawia wrażenia kruchego ani wodnistego. Ma niewiele alkoholu, dlatego zachowuje swobodę i nie pozostawia rozgrzewającego finiszu. Początkowo dominuje soczysty smak wiśni, malin i ciemniejszych owoców leśnych. W środkowej części podniebienia owoc staje się bardziej cierpki i przypomina świeżo rozgryzioną wiśnię wraz ze skórką.

Kwasowość jest wyraźna, apetyczna i stanowi główną oś wina. Podkreśla świeżość Gamay, wydłuża smak i równoważy jego bardziej dojrzałe, ciemniejsze aromaty. Nie jest jednak agresywna. W połączeniu z soczystym owocem tworzy energiczne, bardzo gastronomiczne wino, które dobrze odświeża podniebienie.

Taniny są łagodne, drobne i lekko ziarniste. Nie tworzą mocnej cierpkości, ale zapewniają Regnie wyraźniejszą strukturę, niż mogłaby sugerować jego jasna barwa. Przypominają delikatne ściągnięcie pozostawiane przez skórkę wiśni lub czerwonej śliwki. Dzięki nim wino nie ogranicza się do prostego, owocowego profilu i dobrze radzi sobie przy stole.

W miarę rozwoju na podniebieniu świeży owoc stopniowo ustępuje miejsca bardziej ziemistym nutom. Pojawiają się mokre kamienie, suszone liście, delikatna przyprawowość i subtelne wrażenie granitowej suchości. Nie oznacza to ciężkiego ani rustykalnego stylu. Ziemistość jest dyskretna i stanowi przeciwwagę dla soczystych wiśni oraz malin.

Dojrzewanie w dużych i małych używanych beczkach pozwala winu nabrać spokojniejszej, bardziej harmonijnej tekstury. Drewno nie dominuje nad owocem i nie wnosi wyraźnych aromatów wanilii, tostów ani kawy. Jego rola polega przede wszystkim na stopniowym układaniu struktury i umożliwieniu łagodnego kontaktu z tlenem.

Finisz jest świeży, lekko cierpki i mineralny. Powracają w nim wiśnie, jeżyny oraz czerwona porzeczka, po których pozostają mokre kamienie, ziemia i delikatna suchość tanin. Zakończenie jest wyraźne, ale nie ciężkie, dzięki czemu wino zachęca do kolejnego łyku.

Wino najlepiej podawać lekko schłodzone, w temperaturze około 14–16°C. Krótkie napowietrzenie w kieliszku pomoże otworzyć ciemniejsze owoce i ziemiste niuanse. Długie dekantowanie nie jest konieczne. Ponieważ Regnie nie zostało sklarowane ani przefiltrowane, w butelce może pojawić się naturalny osad.

Jak smakuje to wino?

Im znacznik na suwaku bliżej słowa "proste", tym wino jest uboższe w smaki i aromaty. Gdy suwak znajduje się przy słowie "złożone", wino pachnie i smakuje różnymi owocami, kwiatami, ziołami, ziemią, skórą, przetworami, itp. 
Znacznik przy słowie "gładkie" oznacza, że wino ma bardzo mało tanin, czyli substancji powodujących uczucie ściągania i suchości w ustach. "Garbnikowe" świadczy o sytuacji przeciwnej.
Pozycja znacznika przy słowie "słodkie" informuje o dużej zawartości naturalnego cukru (>200g/l). Gdy jest on tuż przy określeniu "wytrawne" oznacza, że w winie jest zaledwie 0-2 gramy cukru resztkowego.
Znacznik ustawiony pomiędzy słowami "łagodne" i "kwasowe" pokazuje poziom kwasowości wina. Im jest on bardziej po prawej stronie, tym ta intensywność wyższa.

Sugestie gastronomiczne

Julien Sunier Regnie bardzo dobrze pasuje do wędlin, pasztetów, drobiu, wieprzowiny, grzybów, pieczonych warzyw oraz łagodnych i kremowych serów. Można podać je do deski charcuterie, pieczonego kurczaka, grillowanej kiełbasy, polędwiczki wieprzowej, tarty grzybowej, risotta z grzybami, zapiekanki warzywnej albo serów z miękką skórką. Dzięki soczystej kwasowości, łagodnym taninom i lekkiemu charakterowi dobrze sprawdzi się także przy codziennej kolacji, gdy potrzeba czerwonego wina, które odświeży potrawę, zamiast ją zdominować.

Kto stoi za tym winem

Julien Sunier nie pochodzi z rodziny winiarskiej. Dorastał w Dijon, a jego pierwsze doświadczenia z winem wiązały się z Christophe’em Roumierem, jednym z najbardziej cenionych producentów Chambolle-Musigny. Roumier był klientem salonu fryzjerskiego prowadzonego przez matkę Juliena i umożliwił młodemu Sunierowi poznanie pracy w winnicy oraz piwnicy.

Początkowo miała to być jedynie próba znalezienia własnej drogi zawodowej, ale kontakt z burgundzkim winiarstwem szybko przerodził się w poważne zainteresowanie. Sunier rozpoczął edukację enologiczną, a następnie zdobywał doświadczenie podczas pracy w Nowej Zelandii i Kalifornii. Łączył w ten sposób poznawanie różnych sposobów produkcji wina ze swoją drugą pasją – surfingiem.

Po powrocie do Burgundii współpracował z Nicolasem Potelem w Nuits-Saint-Georges oraz Jeanem-Claude’em Rateau w Beaune. To właśnie wtedy szczególnie zainteresował się uprawą organiczną, metodami inspirowanymi biodynamiką i sposobem prowadzenia piwnicy, który nie zasłania naturalnego charakteru owoców.

Kolejny ważny etap jego kariery związany był już bezpośrednio z Beaujolais. Przez pięć lat pracował dla dużej firmy winiarskiej i współpracował z plantatorami ze wszystkich dziesięciu apelacji cru. Poznał dzięki temu różnice pomiędzy poszczególnymi miejscowościami, zboczami i typami granitowego podłoża.

Wiosną 2008 roku rozpoczął własną działalność. Początkowo dysponował około trzema hektarami starych, gęsto nasadzonych winnic w Morgon, Fleurie i Regnie. Od początku prowadził je według zasad uprawy organicznej, koncentrując się na kondycji gleby, różnorodności biologicznej oraz ograniczeniu ingerencji.

Dzisiaj gospodarstwo obejmuje około dziewięciu hektarów, z czego największa część znajduje się właśnie w Regnie. Sunier pracuje z Gamay pochodzącym z wysoko położonych, granitowych stanowisk i stara się pokazywać różnice pomiędzy trzema cru, zamiast tworzyć jednolity styl dla całej oferty.

Fleurie jest w jego interpretacji bardziej kwiatowe, smukłe i subtelne. Morgon ma większą głębię, koncentrację i potencjał dojrzewania. Regnie znajduje się pomiędzy nimi: jest soczyste i otwarte, ale ma więcej ziemistości i objętości niż Fleurie oraz mniej zwartej konstrukcji niż Morgon.

W winnicach nie stosuje się syntetycznych herbicydów. Sunier wykorzystuje kompost, rośliny okrywowe i płytką pracę z glebą. Celem nie jest całkowite usunięcie konkurencyjnej roślinności, lecz zachowanie biologicznego życia podłoża oraz stworzenie równowagi, w której winorośl nie rośnie zbyt bujnie.

Zbiory prowadzone są ręcznie, a selekcja owoców rozpoczyna się jeszcze w winnicy. Grona transportuje się w szerokich, płytkich pojemnikach, aby ograniczyć ich zgniatanie. Ma to duże znaczenie, ponieważ fermentacja odbywa się z całych kiści.

W piwnicy Sunier stosuje możliwie delikatne metody. Ogranicza użycie pomp, wykorzystując grawitację, a ekstrakcję prowadzi powoli. Nie zależy mu na uzyskaniu maksymalnego koloru i tanin. Wina mają pozostać lekkie, energetyczne i przejrzyste, ale jednocześnie zachować strukturę wynikającą z miejsca oraz wieku krzewów.

Jaka jest historia i idea wina

Regnie jest najmłodszym spośród dziesięciu cru Beaujolais. Oficjalnie uznano je za samodzielną apelację w 1988 roku, dlatego bywa określane jako „książę Beaujolais” – najmłodszy członek rodziny regionalnych cru.

Obszar apelacji obejmuje przede wszystkim winnice położone wokół miejscowości Regnie -Durette, a także niewielką część sąsiedniego Lantignie. Regnie leży pomiędzy Morgon i Brouilly, co dobrze odzwierciedla również charakter tutejszych win. Łączą one owocową dostępność z głębią wynikającą z granitowych gleb.

Miejscowości Regnie i Durette zostały administracyjnie połączone w 1973 roku. Jednym z najbardziej rozpoznawalnych elementów krajobrazu jest kościół z dwiema wieżami, zaprojektowany przez Pierre’a Bossana – architekta odpowiedzialnego również za bazylikę Notre-Dame de Fourviere w Lyonie.

Choć Regnie jest najmłodszym cru pod względem formalnego uznania, historia uprawy winorośli w tej części Beaujolais jest znacznie dłuższa. Winiarze przez wiele lat starali się o wydzielenie własnej apelacji, argumentując, że lokalne gleby i położenie pozwalają tworzyć wina o odrębnym charakterze.

Wina z Regnie są często postrzegane jako jedne z najbardziej otwartych i przystępnych spośród cru Beaujolais. Zwykle mają dużo świeżego owocu, umiarkowaną strukturę i miękkie taniny. Dobrze smakują młode, ale najlepsze przykłady mogą rozwijać się przez kilka lat.

Nie oznacza to jednak, że wszystkie Regnie są lekkie i proste. Apelacja obejmuje zróżnicowane stanowiska położone na wysokości od około 250 do ponad 400 metrów. Na bardziej piaszczystych parcelach powstają wina delikatne i aromatyczne, natomiast większy udział gliny może prowadzić w stronę pełniejszej budowy i ciemniejszego owocu.

Regnie Juliena Suniera pochodzi z kilku parceli obsadzonych około sześćdziesięcioletnimi krzewami Gamay. Wiek winorośli pomaga naturalnie ograniczyć plony i zwiększa koncentrację owoców, ale wino nie jest tworzone z myślą o maksymalnej mocy. Sunier szuka przede wszystkim równowagi pomiędzy soczystością, świeżością i bardziej ziemistym charakterem apelacji.

To podejście odróżnia Regnie od Fleurie. Fleurie Suniera opiera się w większym stopniu na kwiatach, czerwonych owocach i mineralnej finezji. Regnie ma nieco więcej objętości, ciemniejsze aromaty i bardziej wyraźną ziemistość. Nie osiąga jednak koncentracji i powagi Morgon, dzięki czemu wcześniej otwiera się w kieliszku.

Ideą wina jest pokazanie Regnie jako pełnoprawnego cru, a nie jedynie prostszego i tańszego sąsiada bardziej znanych apelacji. Stare krzewy, ręczny zbiór, fermentacja całych gron oraz dojrzewanie w neutralnych beczkach nadają mu odpowiednią głębię. Jednocześnie niska zawartość alkoholu, soczysta kwasowość i łagodne taniny zachowują naturalną łatwość picia.

Terroir i metoda produkcji

Regnie należy do najbardziej granitowych obszarów Beaujolais. Podłoże tworzy przede wszystkim różowy granit, który przez miliony lat rozpadał się pod wpływem wody, temperatury i erozji. Zwietrzała skała tworzy lekkie, piaszczyste gleby z domieszką żwiru i różną zawartością gliny.

Winnice Juliena Suniera leżą na wysokości około 280–400 metrów. Różnice wysokości i ekspozycji sprawiają, że poszczególne parcele dojrzewają w nieco innym tempie. Niższe stanowiska mogą dawać owoce bardziej dojrzałe i krągłe, natomiast wyżej położone miejsca pomagają zachować kwasowość oraz świeżość aromatów.

Piaszczysta warstwa powstała ze zwietrzałego granitu jest bardzo przepuszczalna. Woda szybko przenika w głąb podłoża, dlatego winorośle muszą rozwijać bardziej rozbudowany system korzeniowy. Gleba nie jest przesadnie żyzna, co naturalnie ogranicza siłę wzrostu krzewów i wielkość plonów.

W głębszych warstwach pojawia się glina. Jej obecność ma duże znaczenie podczas suchych lat, ponieważ pozwala zatrzymać część wilgoci dostępnej dla korzeni. Może również wpływać na styl wina, wnosząc większą objętość i bardziej mięsisty owoc niż na parcelach zbudowanych niemal wyłącznie z granitowego piasku.

Gamay wykorzystane do produkcji Regnie pochodzi z krzewów mających około 60 lat. Wieloletnie winorośle naturalnie dają mniejszą ilość gron, ale owoce są bardziej skoncentrowane i osiągają równowagę bez konieczności bardzo późnego zbioru. Nie chodzi przy tym o tworzenie ciężkiego wina – koncentracja objawia się przede wszystkim długością smaku oraz większą liczbą aromatycznych warstw.

Zbiory prowadzone są ręcznie. Grona selekcjonuje się bezpośrednio w winnicy i przewozi do piwnicy w płytkich pojemnikach, aby zachować całe, nieuszkodzone kiście. Następnie trafiają one grawitacyjnie do betonowych zbiorników.

Fermentacja odbywa się metodą semi-carbonique. Część procesu zachodzi wewnątrz całych jagód znajdujących się w środowisku bogatym w dwutlenek węgla, natomiast część przebiega klasycznie w soku uwalnianym pod ciężarem kolejnych warstw gron. Pozwala to zachować świeże aromaty wiśni, malin i owoców leśnych, a jednocześnie stopniowo wydobywać kolor i delikatne taniny.

Fermentację prowadzą drożdże naturalnie obecne na owocach i w piwnicy. Sunier ogranicza intensywne przepompowywanie moszczu i mechaniczne rozbijanie gron. Ekstrakcja ma charakter powolny i delikatny, dzięki czemu taniny pozostają drobne, a owoc nie zostaje przykryty nadmierną cierpkością.

Po zakończeniu maceracji winogrona są powoli tłoczone w tradycyjnej pionowej prasie. Delikatne, długie tłoczenie pozwala uzyskać sok o odpowiedniej strukturze bez wyciskania nadmiernej ilości gorzkich substancji z pestek.

Dojrzewanie trwa łącznie około ośmiu miesięcy i odbywa się z wykorzystaniem zarówno dużych drewnianych zbiorników, jak i klasycznych burgundzkich beczek o pojemności 228 litrów. Wszystkie naczynia są używane i neutralne aromatycznie.

Duże beczki pozwalają zachować więcej świeżości i owocowego charakteru, ponieważ proporcja drewna do objętości wina jest niewielka. Mniejsze beczki zapewniają nieco intensywniejszy, ale nadal bardzo łagodny kontakt z tlenem, pomagając wygładzić taniny i rozwinąć bardziej ziemiste oraz przyprawowe niuanse.

Drewno nie ma nadawać Regnie aromatów wanilii, kawy ani tostów. Jego zadaniem jest uporządkowanie tekstury oraz połączenie soczystego owocu z mineralną i ziemistą stroną wina. Dzięki wykorzystaniu neutralnych naczyń charakter Gamay oraz granitowych parceli pozostaje czytelny.

Przed butelkowaniem wino nie jest klarowane ani filtrowane. Pozwala to zachować pełniejszą teksturę i naturalny charakter, ale może prowadzić do powstawania osadu. Dodatek siarki jest niewielki i służy przede wszystkim zabezpieczeniu wina podczas dalszego przechowywania.

Rezultatem jest Regnie łączące wiśnie, maliny i ciemniejsze owoce leśne z mokrymi kamieniami, suszonymi ziołami i subtelną ziemistością. Jest lekkie, świeże i łatwe do picia, ale stare krzewy oraz dojrzewanie w neutralnym drewnie zapewniają mu większą głębię. To Gamay bardziej krągłe i ziemiste niż Fleurie, lecz mniej zwarte niż Morgon – bardzo dobre wprowadzenie do najmłodszego cru Beaujolais.

W skrócie:

Podawać z: wędlinami, drobiem, kremowymi serami

Temperatura serwowania: 15^o - 18^oC

Apelacja: A.O.P. Regnie

Dojrzewanie: 4 miesiące w dużych beczkach i 4 miesiące w małych beczkach 228 l

Położenie winnicy: 280 - 400 m. n. p. m.

Gleby: granit, piasek, glina

FAQ – Julien Sunier Regnie