Ciavolich, Giuliana Vicini, Montepulciano, Abruzja, Włochy

Jak smakuje i pachnie

Giuliana Vicini Montepulciano d’Abruzzo od Ciavolich to czerwone wino z Abruzji w najbardziej bezpośrednim, świeżym i codziennym wydaniu. Nie jest tak skoncentrowane i dojrzalsze jak Divus, nie ma struktury wina przeznaczonego do długiego leżakowania i nie opiera się na wpływie drewna. To Montepulciano młode, owocowe, stalowe, gładkie i stworzone do szybkiej przyjemności przy stole.

W kieliszku ma ciemną, purpurową barwę z rubinowymi refleksami. Kolor jest intensywny, bo Montepulciano nawet w lżejszych interpretacjach daje dużo pigmentu. Nie oznacza to jednak, że wino będzie ciężkie. W tej butelce głęboka barwa idzie w parze z miękkim owocem i łagodną strukturą.

Aromat otwiera się czerwonymi i ciemniejszymi owocami. Pojawia się dojrzała truskawka, śliwka, wiśnia, czerwona porzeczka i delikatny akcent owocowej konfitury. Owoc jest czysty, przystępny i raczej świeży niż ciężki. Nie ma tu nut mocno suszonych, bardzo dojrzałych ani przesuniętych w stronę słodkiego likieru.

Po chwili można wyczuć subtelną nutę lukrecji, lekkie zioła i delikatny winny, śródziemnomorski ton. To ważne, bo Montepulciano d’Abruzzo w najprostszej wersji może być wyłącznie owocowe, ale dobry producent potrafi zachować w nim odrobinę regionalnego charakteru: ciemniejszy owoc, miękki garbnik, delikatną pikantność i apetyczny finisz.

W ustach wino jest wytrawne, średnio zbudowane i bardzo gładkie. Pierwszy plan zajmuje śliwka, wiśnia, dojrzała truskawka i lekka nuta malinowo-porzeczkowa. Smak jest prosty, ale nie pusty. Ma wystarczająco dużo owocu, aby być przyjaznym w odbiorze, i wystarczająco dużo świeżości, aby dobrze działać przy jedzeniu.

Taniny są łagodne i młode. Nie ma tu mocnego ściągnięcia, szorstkości ani ciężkiej ekstrakcji. To wino ma być miękkie, soczyste i łatwe do picia, dlatego struktura jest ustawiona bardziej na przyjemność niż na monumentalność. Montepulciano daje naturalną głębię koloru i pewien garbnikowy szkielet, ale stalowe dojrzewanie zachowuje jego młody, owocowy charakter.

Kwasowość jest umiarkowana i dobrze wtopiona w owoc. Nie jest ostra, ale wystarcza, żeby wino nie stało się mdłe. Dzięki niej Montepulciano dobrze odnajduje się przy makaronach, zapiekankach, białym i czerwonym mięsie oraz prostych daniach z pomidorem. To bardzo ważne, bo ta butelka ma wyraźnie gastronomiczny, codzienny charakter.

Finisz jest czysty, owocowy i średnio długi. Powracają w nim wiśnia, śliwka, dojrzała truskawka i lekka nuta lukrecji. Zakończenie jest łagodne, ale wyraźnie wytrawne. Nie zostawia wrażenia słodyczy ani przejrzałości, tylko miękką, owocową końcówkę.

Najlepiej podawać je w temperaturze około 16–18°C. Delikatne schłodzenie podkreśli owoc, soczystość i pijalność. Wino nie wymaga dekantacji; wystarczy otworzyć butelkę kilka minut przed podaniem.

Jak smakuje to wino?

Im znacznik na suwaku bliżej słowa "proste", tym wino jest uboższe w smaki i aromaty. Gdy suwak znajduje się przy słowie "złożone", wino pachnie i smakuje różnymi owocami, kwiatami, ziołami, ziemią, skórą, przetworami, itp. 
Znacznik przy słowie "gładkie" oznacza, że wino ma bardzo mało tanin, czyli substancji powodujących uczucie ściągania i suchości w ustach. "Garbnikowe" świadczy o sytuacji przeciwnej.
Pozycja znacznika przy słowie "słodkie" informuje o dużej zawartości naturalnego cukru (>200g/l). Gdy jest on tuż przy określeniu "wytrawne" oznacza, że w winie jest zaledwie 0-2 gramy cukru resztkowego.
Znacznik ustawiony pomiędzy słowami "łagodne" i "kwasowe" pokazuje poziom kwasowości wina. Im jest on bardziej po prawej stronie, tym ta intensywność wyższa.

Sugestie gastronomiczne

Giuliana Vicini Montepulciano d’Abruzzo bardzo dobrze pasuje do makaronów, zapiekanek, białych i czerwonych mięs, pizzy, dań z pomidorami oraz prostych potraw kuchni włoskiej. Można podać je do spaghetti z pulpecikami, tagliatelle z lekkim ragu, lasagne, parmigiany z bakłażana, kurczaka po myśliwsku, pieczonej wieprzowiny, grillowanej kiełbasy, cielęciny, pizzy z salami, zapiekanki warzywnej albo polenty z salsiccią. Dzięki łagodnym taninom i świeżemu owocowi dobrze sprawdzi się także przy codziennej kolacji, gdy potrzeba czerwonego wina, które nie zdominuje potrawy.

Kto stoi za tym winem

Ciavolich to jedna z historycznych rodzin winiarskich Abruzji. Rodzina ma bułgarskie korzenie i według własnej historii przybyła do Miglianico około XVI wieku. W 1853 roku Francesco Ciavolich zbudował w Miglianico pierwszą rodzinną winiarnię, dziś uznawaną za jedno z najstarszych i najbardziej sugestywnych miejsc produkcji wina w regionie.

Ważnym etapem rozwoju było związanie rodziny z Loreto Aprutino. Pod koniec XIX wieku małżeństwo Giuseppe Ciavolicha z Ernestą Vicini z Loreto Aprutino wyznaczyło nowy kierunek historii posiadłości. W latach 60. XX wieku rodzina pozyskała tam około 50 hektarów ziemi, na których Giuseppe Ciavolich posadził między innymi Montepulciano, Trebbiano i Cococciolę.

Obecnie posiadłość prowadzi Chiara Ciavolich, która mocno podkreśla znaczenie dziedzictwa, autentyczności i związku z miejscem. Producent nie chce tworzyć win podporządkowanych chwilowej modzie, lecz takie, które pozostają spójne z Abruzją, historią rodziny i lokalnymi odmianami.

Marka Giuliana Vicini ma szczególny, osobisty charakter. Powstała jako hołd dla Giuliany, kobiety urodzonej w 1925 roku w Abruzji, której historia przez długi czas pozostawała w cieniu rodzinnych i społecznych ograniczeń. Pod koniec życia Giuliana przekazała swój majątek Chiarze Ciavolich z prośbą, aby wina produkowane w jej imieniu nosiły nazwę Vicini, a nie Ciavolich. To dlatego ta etykieta łączy codzienny, przystępny styl z bardzo osobistą opowieścią o pamięci, kobiecej historii i odzyskaniu głosu.

Jaka jest historia i idea wina

Montepulciano d’Abruzzo to najważniejsze czerwone wino Abruzji i jedna z najbardziej rozpoznawalnych czerwonych apelacji środkowych Włoch. Warto od razu odróżnić je od toskańskiego Vino Nobile di Montepulciano. W Abruzji Montepulciano jest odmianą winorośli, natomiast w Toskanii Montepulciano to nazwa miasta, a samo Vino Nobile powstaje przede wszystkim z Sangiovese.

Montepulciano jako odmiana dobrze odnajduje się w Abruzji, bo daje wina o głębokim kolorze, ciemnym owocu, miękkim środku i wyraźnym, ale często przyjaznym garbniku. W ambitniejszych wersjach potrafi być długowieczne, złożone i poważne. W prostszych, stalowych interpretacjach daje natomiast wina soczyste, gładkie i bardzo użyteczne przy stole.

Giuliana Vicini Montepulciano d’Abruzzo pokazuje właśnie tę drugą stronę odmiany. Nie chodzi tu o koncentrację, ciężar ani długie dojrzewanie. Wino ma być świeże, owocowe, miękkie i gotowe do picia. Ma pokazać Montepulciano jako czerwone wino codzienne, ale nie anonimowe.

Idea tej butelki jest więc inna niż w Divus. Divus opowiada o starszych winnicach, większej strukturze i dojrzewaniu w drewnie. Giuliana Vicini Montepulciano ma być bardziej bezpośrednie: ciemny owoc, stal, młoda tanina, świeżość i dobra pijalność. To wino do makaronu, pizzy, zapiekanek i prostych dań mięsnych.

Wino nie jest projektowane z myślą o wieloletnim dojrzewaniu, lecz o zachowaniu owocu i świeżości. Najwięcej przyjemności da w najbliższych latach, gdy purpurowy owoc, śliwka, wiśnia, truskawka i łagodna struktura są najbardziej czytelne.

Terroir i metoda produkcji

Giuliana Vicini Montepulciano d’Abruzzo powstaje w apelacji Montepulciano d’Abruzzo DOP z odmiany Montepulciano. Winnice położone są na wysokości około 250 metrów nad poziomem morza, na wapienno-gliniastych glebach. To typowe dla tej części Abruzji warunki, które pozwalają Montepulciano dojrzewać do ciemnego owocu, ale jednocześnie zachować wystarczającą świeżość. Wino nie jest tworzone z ekstremalnie wysoko położonych parceli ani ze strukturalnej selekcji do długiego starzenia. Ma zachować regionalny charakter w prostszej, bardziej codziennej formie.

Fermentacja odbywa się w stali nierdzewnej, w kontrolowanej temperaturze. Następnie wino dojrzewa w stali i jest butelkowane zwykle przed kolejnymi zbiorami.

Taki sposób produkcji bardzo dobrze tłumaczy styl. Stal chroni świeżość, owoc i czystość aromatu. Brak beczki pozwala uniknąć ciężaru i zachować miękką, młodą strukturę. Dzięki temu wino pozostaje purpurowe, owocowe, gładkie i łatwe do podania przy wielu codziennych daniach.

To Montepulciano d’Abruzzo warto traktować jako wino do stołu, a nie do piwnicy. Najlepiej sprawdza się wtedy, gdy potrzebna jest czerwoność, owoc, łagodny garbnik i świeżość, ale bez ciężaru i bez nadmiernej powagi.

W skrócie:

Podawać z: makaronami, różnymi zapiekankami, białymi i czerwonymi mięsami.

Temperatura serwowania: 18^o - 20^oC

Apelacja: D.O.P. Montepulciano D'Abruzzo

Dojrzewanie: w stalowych zbiornikach

Położenie winnicy: 250 m. n. p. m.

Gleby: wapienno-gliniaste