Sekty to niemieckie wina musujące, przy których warto zatrzymać się na chwilę i poświęcić im trochę uwagi. Pozwoli to nam lepiej zrozumieć różnice, jakie możemy spotkać w kieliszku.

Kiedy myślimy o tradycyjnym polskim bigosie, przygotowanym w kociołku na ognisku, najczęściej wyobrażamy sobie ciężkie, rozgrzewające danie, które najlepiej smakuje z kuflem piwa. Ale co, jeśli zaproponujemy Wam coś bardziej eleganckiego? Połączenie bigosu z włoskim Chianti, powstającym głównie z odmiany Sangiovese, może być niezwykle udane i zaskakujące.

W naszych działaniach staramy się zawsze popularyzować kulturę picia wina, dlatego z prawdziwą radością spotykamy się z młodymi ludźmi, aby przybliżyć im świat wina i ludzi je produkujących.

Niemal wszyscy używają nazwy Pinot Grigio, ale w gruncie rzeczy odmiana nazywa się Pinot Gris. Jednak niesamowita popularność tych win sprawiła, że włosko brzmiące określenie przyjęło się znacznie lepiej. Gwoli porządku warto wspomnieć, że w Niemczech i Austrii używa się nazw Grau Burgunder lub Grauer Burgunder, a np. w Czechach Rulandskie Sede. Zostawmy jednak te frazeologiczne dywagacje i skoncentrujmy się na samej odmianie winogron.

Malbec, dziś najbardziej kojarzony z Argentyną, ma swoje historyczne korzenie w Europie, a dokładniej we Francji. To odmiana, która zyskała sławę przede wszystkim w regionie Cahors, położonym w południowo-zachodniej Francji. W Europie Malbec różni się od swojego argentyńskiego odpowiednika, zwłaszcza w stylu i charakterystyce win.

Nie spieszyliśmy się. Leżały sobie grzecznie, dobrze zabezpieczone i czekały na odpowiedni moment. Wreszcie nadszedł ten czas. Mamy zatem dla Was ciekawe zadanie. A właściwie bardziej doświadczenie, niż zadanie. Bo to będzie szansa na przeżycie ciekawej przygody, bez konieczności wychodzenia z domu. Jednocześnie okazja do wzbogacenia wiedzy, a może i pretekst do zorganizowania spotkania z przyjaciółmi.

Nie ma chyba większego rozczarowania po powrocie z wakacji, niż to, gdy przywiezione wino, po otwarciu nie smakuje tak samo, jak w miejscu, gdzie próbowaliśmy je po raz pierwszy. Konsternacja jest tym większa, im trudniej przyszło nam zapakować butelkę do walizki. Niepokój wzmaga również obawa o bezpieczne dowiezienie „tej doskonałej” flaszki do domu. Przecież chcemy jeszcze raz doświadczyć chwili przyjemności, która towarzyszyła nam podczas wakacji.

Pomarańczowe wina mają długą i fascynującą historię, która sięga czasów starożytnych. Ich korzenie wywodzą się z regionu Kaukazu, a szczególnie z Gruzji, gdzie tradycja wytwarzania win w qvevri, czyli glinianych amforach, była praktykowana już 8000 lat temu. Po wiekach zapomnienia, wina te zyskały nowe życie na początku XX stulecia dzięki winiarzom z Włoch, zwłaszcza z regionu Friuli oraz z sąsiedniej Słowenii, którzy postanowili odnowić starożytne metody produkcji.

Castello Bonomi, położone na południowych krańcach regionu Franciacorta, to urzekająca niejedno oko winnica, która łączy tradycję nowoczesnym podejściem do produkcji win musujących. Jej historia sięga końca XIX wieku, kiedy to Andrea Tonelli zlecił budowę zamku, który dziś stanowi centralny punkt posiadłości.

Kiedy myślisz o soczystej, aromatycznej golonce z kapustą, Twoje pierwsze skojarzenie to pewnie piwo, prawda? A co jeśli powiem, że białe wino – i to nie byle jakie, bo Riesling – może być równie doskonałym towarzyszem tego klasycznego dania?

Czy zdarzyło się Wam zabrać na towarzyskie spotkanie przy grillu wino z Doliny Rodanu? Jest to bardzo możliwe, dlatego że wina Cotes du Rhone dostępne są w wielu miejscach i nie mają zazwyczaj wygórowanych cen. Bywa tak, że raz takie wino smakuje wybornie, innym razem jakoś niknie pośród pozostałych win lub obfitości grillowanych dań.

Czasami pojawia się nam w głowie refleksja, aby zadbać o swoją sylwetkę i przechodzimy wówczas w tryb DIETA. Zaczynamy zliczać kalorie, analizujemy różne warianty gastronomiczne, a wśród nich wybrzmiewa coraz mocniej pytanie: jakie wina pić na diecie?

Trochę znienacka pojawiła się w europejskich winnicach. Miała być ulepszoną wersją odmiany Sylvaner. Ostatecznie jest bardziej aromatyczna, ma wyższą kwasowość i potrafi urzec miłośników Sauvignon Blanc. Scheurebe, bo o tej odmianie mowa, to środkowo-europejska specjalność, która niewątpliwie zasługuje na uwagę.

Liczne wyjazdy turystyczne rodaków do Włoch sprawiły, że nazwa Valpolicella dobrze zadomowiła się w naszym kraju. Piękne widoki, łagodny klimat czy parki rozrywki zachęcają wielu z nas do kierowania swoich wakacyjnych kroków w okolice jeziora Garda. Jest to również świetne miejsce na przerwę w podróży do dalszych zakątków Półwyspu Apenińskiego.

Najbardziej znanymi europejskimi winami z odmiany Sauvignon Blanc są wina Sancerre. Nie wszyscy jednak wiedzą, że ten zdominowany przez aromatyczną białą winorośl region, rodzi także wybitne czerwone wina.

Gdy w sugestiach gastronomicznych do czerwonego wina znajdujemy informację, że pasuje do steków, pieczeni czy kotletów jagnięcych, nie budzi ona żadnych wątpliwości. Kompozycja czerwone wino i danie mięsne ma swoje uzasadnienie. Ale co począć w sytuacji, gdy jesteśmy zwolennikami kuchni warzywnej? Zrezygnować z czerwonych win? Niekoniecznie.

Często słyszę, że ktoś ma ochotę na delikatne w smaku czerwone wino (niemal tak samo często pada stwierdzenie wino półwytrawne), ale żeby jednocześnie miało nuty dojrzałych owoców. Najlepiej, gdy będzie również lekki posmak suszonej śliwki czy wanilii. W praktyce sprowadza się taki opis do wytrawnego wina o niskiej kwasowości i raczej mało szorstkich taninach. Gdzie szukać zatem łagodnych win, które jednocześnie nie rujnują portfela?

W ubiegłym roku zniknął z półek sklepowych błyskawicznie. Mimo, że krzewy są ciągle jeszcze bardzo młode, to Hibernal z Winnicy Morena był dojrzały, ze świeżą kwasowością i kompozycją tropikalnych owoców. Dlatego, z tym większym podnieceniem, oczekiwaliśmy kolejnego rocznika tej popularnej w Polsce odmiany.

Wioska Assmannshausen połączona jest linią kolejową z miastem Ruedesheim am Rhein. Wprawdzie obie miejscowości leżą nad brzegiem Renu, ale to właśnie transport pociągami pomógł wysyłać wina z Rheingau w odległe zakątki Europy.