Bordeaux kojarzy się z wielkimi nazwami, klasyfikacjami, aukcjami i butelkami, których ceny potrafią przyprawić o zawrót głowy. Łatwo przez to zapomnieć, że zanim powstała cała ta prestiżowa hierarchia, wino było przede wszystkim częścią krajobrazu, handlu i codziennego stołu. Jednym z miejsc, w których zaczęła się jego międzynarodowa historia, było Graves.

Europejskie Sauvignon Blanc ma zupełnie inny rytm niż jego najbardziej rozpoznawalna, nowoświatowa odsłona. Gdy myśli się o tej odmianie przez pryzmat Marlborough czy innych regionów Nowego Świata, do głowy od razu przychodzą intensywne aromaty, mocna ekspresja tropikalnego owocu, wyraźna zieloność i styl, który działa niemal od pierwszego kontaktu. To Sauvignon Blanc efektowne, bezpośrednie i bardzo łatwe do rozpoznania. Europa pokazuje jednak, że ta sama odmiana może być bardziej zniuansowana, bardziej regionalna i mniej przewidywalna.

Szparagi to jeden z tych produktów, które naprawdę smakują sezonem. Pojawiają się na chwilę, ale wystarczy kilka tygodni, by całkowicie zmienić rytm kuchni. Robi się lżej, świeżej, bardziej wiosennie. Wraz z nimi wraca też pytanie, które co roku budzi sporo emocji: jakie wino do szparagów? I właśnie tutaj zaczyna się najciekawsza część, bo szparagi nie są jednym smakiem. Białe i zielone szparagi to dwa różne światy, a to od razu zmienia reguły gry przy stole.

Wino bez alkoholu? Jeszcze niedawno ta fraza powodowała uśmiech politowania. Dziś budzi ciekawość. I – co ważniejsze – smakuje naprawdę dobrze.

W sercu Toskanii, na wzgórzach Carmignano, gdzie winnice przeplatają się z gajami oliwnymi, leży posiadłość Capezzana – jedno z najstarszych miejsc uprawy winorośli we Włoszech. Już w 804 roku powstał dokument potwierdzający produkcję wina i oliwy właśnie tutaj!

Sushi i wino? Tak, ale nie każde. Jak wybrać to właściwe?

Nie oszukujmy się – przez lata królował schemat: do sushi tylko sake albo piwo. Ale świat się zmienia. Smaki się mieszają. A wina… potrafią z sushi stworzyć duet nie tylko zaskakujący, ale i absolutnie zachwycający. Tylko trzeba wiedzieć, jak szukać.

Ta historia zaczyna się podobnie, jak wiele innych. Jednak jej dalszy ciąg, cechuje swoista oryginalność.

Central Otago to najbardziej wysunięty na Południe region winiarski świata. Europejczykom Południe kojarzy się najczęściej ze słoneczną pogodą i łagodnymi warunkami do uprawy roślin. Jednak, gdy spojrzymy na sprawę z perspektywy południowej półkuli naszej planety, okaże się, że słowo południowy nabiera zupełnie innego znaczenia - raczej utożsamianego z surowym klimatem.

Odmiany winogron to stwierdzenie, które w dużej obfitości pojawia się w naszych postach. W oczywisty sposób najczęściej mamy do czynienia z tak zwanymi odmianami międzynarodowymi, czyli takimi, jakie można znaleźć niemal na całym świecie. Prym wiodą Chardonnay, Sauvignon Blanc, Merlot, Cabernet Sauvignon czy Pinot Noir. Jest jednak w Europie kraj, gdzie ta właśnie grupa winorośli nie odgrywa wiodącej roli. W Portugalii królują odmiany lokalne, nieuprawiane zazwyczaj w innych regionach świata.

Najbardziej znanymi europejskimi winami z odmiany Sauvignon Blanc są wina Sancerre. Nie wszyscy jednak wiedzą, że ten zdominowany przez aromatyczną białą winorośl region, rodzi także wybitne czerwone wina.

Conrad Vlok jest zdolnym winiarzem. Nawet można powiedzieć, że bardzo zdolnym. Ma przy tym swoją specjalizację. Co wcale nie jest tak oczywiste, gdy myślimy o winiarzach zbierających doświadczenia w wielu miejscach. Conrad jest mistrzem Sauvignon Blanc i Semillion. Zaczynając kolejną winiarską przygodę na Przylądku Igielnym w winnicy Strandveld wiedział, że przyjdzie mu się zmierzyć z podmuchami wiatru z nad Atlantyku. Potrafił jednak wykorzystać ten klimat oraz zróżnicowanie glebowe i wprowadzić najmłodszy region winiarski RPA do grona siedlisk, o których głośno na świecie.

Gdy w 1488 roku Bartolomeo Diaz i jego załoga portugalskich żeglarzy po raz pierwszy ujrzeli południowy kraniec Afryki, nie spodziewali się, że mają przed oczami miejsce, które stanie się w przyszłości źródłem najbardziej fascynujących białych win całego kontynentu.

Byliśmy już trochę spóźnieni. Mieliśmy za sobą tego dnia dwie wizyty w winnicach Sancerre. A przed nami jeszcze kawał drogi do pokonania.

Przyszło nam niestety niemal przez rok nie otwierać butelek Sancerre Chavignol z Domaine Delaporte. I to nie dlatego, że straciliśmy zamiłowanie do europejskiego stylu Sauvignon Blanc. Wręcz przeciwnie, chęć ugaszenia pragnienia loarskim wyznacznikiem odmiany, wzmagała w nas wraz z kolejnymi miesiącami.

Czasami potrafi zwieść swoimi aromatami i nawet wytrawnego miłośnika Sauvignon Blanc wyprowadzi w pole. Nie brakuje przykładów, gdy niezliczone rzesze winopijców, bezgraniczne oddanych świeżości i nutom tropikalnych owoców, przypalani rozgrzanym żelazem mówią, że mają w kieliszku Sauvignon. Gdy tymczasem jest w nim …Verdejo.

Aromatyczne odmiany. Kochać czy nienawidzić? W zależności od miejsca uprawy krzewów, mogą dać wina monotonne, czasami nawet męczące. Innym razem potrafią urzekać swoją złożonością, ale i finezją, odkrywając nowe, nieznane wcześniej obszary aromatów i smaków.

Te wina nazywają się Głupek i Szalona. I nie są to nazwy australijskich win, które chyba jak żadne inne, potrafią zaskakiwać swoją oryginalnością. Trzeba mieć przy tym sporo dystansu do siebie, aby nazwać wina El Loco (głupek) i La Chalada (szalona). Czy to tylko taki trik marketingowy?

Nigdy nie dowiedziałem się co Louis Roos, współwłaściciel południowoafrykańskiej winnicy Mooiplaas miał na myśli nazywając swoje wina bery red i bery white. Opowiadał pośród pięknie położonych parceli, tyle o różnicach pomiędzy liśćmi poszczególnych odmian winogron i zupełnie odmiennym podejściu do ich uprawy, że o źródło nazwy win zapomniałem zapytać.