Gamay i granit. Dwie twarze Cru Beaujolais.

W Beaujolais Gamay nie jest dodatkiem do krajobrazu.
Jest jego sednem.

Garnacha Blanca z Sierra de Gredos – tam, gdzie biel odkrywa się na nowo

Jeśli Sierra de Gredos czegoś nas nauczyła, to tego, że prawdziwe winiarskie rewolucje zaczynają się po cichu. W regionie, który od niespełna dwóch dekady zachwyca czerwonymi winami z Garnachy Tinto, coraz częściej pojawia się pytanie: „A co z Garnachą Blanca?”

I tu zaczyna się historia pełna zaskoczeń.

Kiedy myślimy o Rioja, widzimy rubinowy blask czerwonych win, beczkowe aromaty i taniny, które z wiekiem łagodnieją. Ale jeśli spojrzymy w stronę gór na północy regionu, tam, gdzie ziemia styka się z niebem, a poranne mgły snują się nad doliną Ebro – zobaczymy coś zupełnie innego. Zobaczymy Rioję Sandry Bravo.

Kiedy w latach 70. świat zachwycał się narodzinami Supertoskanów, winiarstwo we Włoszech zmieniało się na zawsze. Bolgheri, Sassicaia, Tignanello – nazwy, które brzmiały jak manifest. Wina powstające poza regułami DOC zdobyły rynki i krytyków, otwierając nową erę włoskiego wina.
Supertoskany pokazały światu, że Toskania to nie tylko rustykalne Chianti w butelkach w słomianych koszykach. Nagle włoskie wina mogły konkurować z Bordeaux i Napa Valley. To był wizerunkowy przełom – bez tych win trudno byłoby mówić o obecnej pozycji Włoch na mapie światowego wina.

Kiedy mówisz „Vermentino”, większość osób widzi lekkie, rześkie białe wino rodem ze słonecznej Sardynii czy Prowansji. Ale Valerie Courreges postanowiła pokazać jego inne oblicze – i to w stylu, który naprawdę potrafi otworzyć oczy.

Visintini Pinot Grigio Ramato – klasyka w nowoczesnym wydaniu

Ramato to wino z duszą i historią. Powstaje z odmiany Pinot Grigio, której skórki mają różowo-szary odcień. W tradycji Friuli winogrona poddawano krótkiej maceracji ze skórkami, co nadawało winu miedziany kolor – stąd nazwa ramato (od włoskiego rame – miedź). To był styl popularny przez stulecia, zanim Pinot Grigio stał się synonimem lekkiego, neutralnego białego wina.

Różowe? Dziś już nie udaje wina. Dziś gra pierwsze skrzypce.

Kiedyś róż z Prowansji był traktowany jak letnia ciekawostka – lekki, ładny, ale bez charakteru. A dziś? To on rozdaje karty. W świecie, który kocha świeżość, autentyczność i przyjemność, rosé wraca z nową energią.

Są domy szampańskie, które błyszczą rozmiarem, marketingiem i perfekcją. I są takie, które błyszczą… spokojem. Kiedy po raz pierwszy odwiedziłem Champagne Piollot w miasteczku Polisot, miałem wrażenie, że wszedłem do kuchni kogoś, kto naprawdę kocha to, co robi – i nie musi tego nikomu udowadniać.

Są winiarze, których rozpoznajesz po smaku wina, zanim spojrzysz na etykietę. Arnaud Lambert to właśnie taki człowiek. A jego Cabernet Franc z doliny Loary to nie są kolejne czerwone wina z chłodnego klimatu. To są opowieści zapisane w glebie, ciszy i cierpliwości.

Pet-naty od Renardat-Fache – czyli jak powrót do przeszłości smakuje świeżością.

Kiedy po raz pierwszy stanąłem na podwórzu Francis Boulard et Fille, poczułem się, jakbym cofnął się w czasie – ale nie do przeszłości zamkniętej w muzeum. Raczej do świata, w którym tradycja i nowoczesność żyją ze sobą w zgodzie.

Zaskakującym może to się wydać, ale jest jeden region winiarski, który czerpie korzyści z ocieplania się klimatu. To środkowa część doliny Loary we Francji. A dokładniej rzecz ujmując obszar Montlouis sur Loire. 

Na początku XX wieku trójka przyjaciół, absolwentów inżynierii rolno-spożywczej, założyła firmę wspierającą rolników i winogrodników w regionie Ribera del Duero. Nie pochodzili z rodzin winiarskich, ale chcieli zrewitalizować stare winnice i uprawiać winorośl w sposób przyjazny dla gleby. Po kilku latach Marta, Manuel i Nacho postanowili wykorzystać swoją wiedzę we własnej winnicy. Początkowo sprzedawali winogrona lokalnym producentom, ale w 2008 roku spotkali enologa Cesara Mate, który pomógł im stworzyć pierwsze wino. Po pozytywnych opiniach zdecydowali się na kolejny krok – założenie Bodegas Marta Mate, zakup kolejnych parceli i budowę przetwórni.

Malbec, dziś najbardziej kojarzony z Argentyną, ma swoje historyczne korzenie w Europie, a dokładniej we Francji. To odmiana, która zyskała sławę przede wszystkim w regionie Cahors, położonym w południowo-zachodniej Francji. W Europie Malbec różni się od swojego argentyńskiego odpowiednika, zwłaszcza w stylu i charakterystyce win.

Pomarańczowe wina mają długą i fascynującą historię, która sięga czasów starożytnych. Ich korzenie wywodzą się z regionu Kaukazu, a szczególnie z Gruzji, gdzie tradycja wytwarzania win w qvevri, czyli glinianych amforach, była praktykowana już 8000 lat temu. Po wiekach zapomnienia, wina te zyskały nowe życie na początku XX stulecia dzięki winiarzom z Włoch, zwłaszcza z regionu Friuli oraz z sąsiedniej Słowenii, którzy postanowili odnowić starożytne metody produkcji.

Region Rioja to serce hiszpańskiego winiarstwa, znany na całym świecie ze swoich wykwintnych czerwonych win. Przez wiele dekad Rioja kojarzyła się głównie z tradycyjnym stylem winifikacji, który polegał na długim starzeniu win w dębowych beczkach, co nadawało im charakterystyczny smak i aromat.

Mawia się, że muzyka potrafi zwrócić uwagę na najbardziej delikatne kwestie. Inaczej działa spektakularna opera, a jeszcze inaczej pełna ekspresji piosenka aktorska, czy nastrojowy „kawałek” smooth jazzowy. Chyba jednak żaden inny rodzaj muzyki tak dobitnie nie przemawia jak rap. Tam sprawa jest prosta, dźwięki jedynie podkreślają to, co ma do powiedzenia artysta. Dlatego pomyśleliśmy sobie, że właśnie najlepiej byłoby gdyby powstał rapowy utwór opowiadający historię białych win z regionu Rioja.

Uwielbiamy spotkania z winiarzami. Dają nam nie tylko radość obcowania z miejscem, gdzie rodzi się wino, ale jest to również szansa zajrzenia do „pracowni alchemika” przemieniającego owoce w boski napój. Tym razem wybraliśmy się do Friuli, aby degustować w winnicy Visintini nowe roczniki. Towarzyszyła nam spora grupa miłośników wina, która chciała przekonać się, dlaczego tę część Włoch określa się jako awangardę italskiego winiarstwa.