Różowe wino musujące często wybieramy najpierw oczami. Bladoróżowy, łososiowy, malinowy albo miedziany kolor wygląda w kieliszku wyjątkowo efektownie. Łatwo więc uznać, że rose jest przede wszystkim bardziej romantyczną lub letnią wersją klasycznych bąbelków.

Bordeaux kojarzy się z wielkimi nazwami, klasyfikacjami, aukcjami i butelkami, których ceny potrafią przyprawić o zawrót głowy. Łatwo przez to zapomnieć, że zanim powstała cała ta prestiżowa hierarchia, wino było przede wszystkim częścią krajobrazu, handlu i codziennego stołu. Jednym z miejsc, w których zaczęła się jego międzynarodowa historia, było Graves.

Nie każde wino musi być poważne, długo dojrzewające i przeznaczone do degustowania w skupieniu. Niektóre są po prostu stworzone po to, by wnosić lekkość, aromat i radość. Moscato d’Asti należy właśnie do tej kategorii – choć przez pewien czas świat wina nie zawsze potrafił tę pozorną prostotę właściwie docenić.

Przez wiele lat Barbera miała w Piemoncie jasno określone miejsce. Nie była winem od wielkich okazji ani butelką przeznaczoną do wieloletniego dojrzewania. Była winem stołu – obecnym, potrzebnym i lubianym. Podawano ją do makaronu, duszonego mięsa, kiełbas, pieczeni i dań opartych na pomidorach. Nie wymagała ceremonii. Miała smakować, odświeżać i zachęcać do kolejnego kęsa. I robiła to znakomicie.

Europejskie Sauvignon Blanc ma zupełnie inny rytm niż jego najbardziej rozpoznawalna, nowoświatowa odsłona. Gdy myśli się o tej odmianie przez pryzmat Marlborough czy innych regionów Nowego Świata, do głowy od razu przychodzą intensywne aromaty, mocna ekspresja tropikalnego owocu, wyraźna zieloność i styl, który działa niemal od pierwszego kontaktu. To Sauvignon Blanc efektowne, bezpośrednie i bardzo łatwe do rozpoznania. Europa pokazuje jednak, że ta sama odmiana może być bardziej zniuansowana, bardziej regionalna i mniej przewidywalna.

Nie każdy festiwal wina zostawia po sobie takie samo wrażenie. Są wydarzenia poprawnie zorganizowane, przyjemne, sympatyczne — i są też takie, które od początku mają własny charakter. Muśnięci Krośnie Odrzańskim należą właśnie do tej drugiej grupy.

Pignolo. Dawna duma Friuli, która wróciła z niemal całkowitego zapomnienia.

Są wina, które po prostu towarzyszą wieczorowi. I są takie, które od pierwszego kieliszka nadają mu ton. Amarone należy właśnie do tej drugiej kategorii. To wino, które nie szuka lekkości ani łatwego wdzięku. Ma w sobie powagę, skupienie i głębię, która od razu ustawia atmosferę przy stole. Nie dlatego, że jest krzykliwe. Właśnie przeciwnie. Dlatego, że od początku czuć w nim ciężar historii, miejsca i czasu potrzebnego, by mogło powstać.

Wina musujące to znacznie więcej niż tylko efektowne bąbelki w kieliszku. Choć Szampan, Prosecco i Cava często bywają wrzucane do jednego worka, różnią się niemal wszystkim – od miejsca pochodzenia i metod produkcji, po smak, aromat i charakter. W tym przewodniku podpowiemy, jakie wino musujące wybrać na konkretną okazję i czym naprawdę różni się elegancki Szampan od lekkiego Prosecco czy hiszpańskiej Cavy.

Jeśli polskie wino ma przekonywać nie tylko ciekawością „nowości”, ale wiarygodnością, potrzebuje dwóch rzeczy: dobrego miejsca i konsekwencji. Winnica Saganum ma jedno i drugie – a do tego jeszcze trzeci element, rzadki w polskim krajobrazie: ciągłość historii.

Vin Santo to jedno z tych win, które wymykają się współczesnym kategoriom. Nie powstaje według sezonowych trendów, nie reaguje na mody, nie próbuje nikogo przekonywać. Jest takie, jakie było od wieków. A jego historia najlepiej smakuje wtedy, gdy pozwoli się jej wybrzmieć powoli.

Są takie regiony, które mają w sobie coś z biżuterii – mienią się różnymi odcieniami, ale wszystkie pochodzą z jednego źródła. Tak właśnie działa Valpolicella, położona na północ od Werony, między jeziorami, wiatrem z gór Lessini i łagodnym śródziemnomorskim klimatem.
To tu od setek lat powstają jedne z najbardziej charakterystycznych włoskich czerwieni.

Kiedy myślimy o Rioja, widzimy rubinowy blask czerwonych win, beczkowe aromaty i taniny, które z wiekiem łagodnieją. Ale jeśli spojrzymy w stronę gór na północy regionu, tam, gdzie ziemia styka się z niebem, a poranne mgły snują się nad doliną Ebro – zobaczymy coś zupełnie innego. Zobaczymy Rioję Sandry Bravo.

Nie każde świętowanie musi mieć w sobie alkohol.
Czasem wystarczy coś, co pobudza zmysły – subtelnie, elegancko i z bąbelkami.
I właśnie w ten sposób powstał jeden z najbardziej fascynujących trendów ostatnich lat: musujące herbaty.

Są takie odmiany, które podróżują po świecie i zmieniają swoje oblicze w zależności od miejsca. Sauvignon Blanc to najlepszy przykład – potrafi być subtelne i eleganckie, a zarazem aromatyczne i wybuchowe. Aby to udowodnić, zestawiliśmy dwa wina, które doskonale reprezentują style Starego i Nowego Świata