Wina z Rheingau to przede wszystkim Riesling i Pinot Noir, czyli Spätburgunder: dwa różne kierunki, które pozwalają ułożyć kolację od ryby z masłem po kaczkę albo grzybową tartę. Region słynie z białych win o wyraźnej świeżości, ale ma też ciekawe czerwone oblicze związane z Assmannshausen. Poniżej znajdziesz praktyczny sposób wyboru butelki, propozycje dań i wskazówki serwowania, które pomogą odkryć Rheingau w kieliszku.

W latach 90. w świecie wina zaczęło krążyć hasło ABC – Anything But Chardonnay. Wszystko, byle nie Chardonnay. Odmiana była wszędzie, a szczególnie modne stały się wtedy wina pełne, dojrzałe, mocno alkoholowe, intensywnie potraktowane nową beczką i często przechodzące fermentację malolaktyczną. Wanilia, tost, masło, tropikalny owoc – i jeszcze trochę wanilii.

Jesienna kolacja inspirowana Piemontem może zacząć się od talerza ciepłego makaronu z masłem i cienkimi płatkami białej trufli, a później przejść do pieczonego mięsa oraz kieliszka Nebbiolo. Barolo, Barbaresco i białe trufle tworzą znany kulinarny zestaw, ale o udanym połączeniu decyduje konkretne danie, wiek wina i intensywność dodatków. Warto ułożyć wieczór tak, aby każda butelka miała dobre miejsce przy stole, a cenny aromat trufli nie ginął pod ciężkim sosem.

Na wieczór z przyjaciółmi postaw na przekąski do Beaujolais Nouveau, które można swobodnie dzielić: łagodny pasztet, deskę niezbyt intensywnych serów, tartę z grzybami i niewielkie kanapki z pieczonym drobiem. Świeży, owocowy styl młodego Gamay lubi prostą kuchnię i umiarkowane przyprawy, a mniej służą mu bardzo ostre sosy oraz słodkie glazury. Poniżej znajdziesz pomysły na menu, sposób podania i plan przygotowań, dzięki któremu większość wieczoru spędzisz przy stole.

Toskanię można zobaczyć na dwa sposoby.

Kiedy ktoś mówi „niemiecki wytrawny riesling”, łatwo wyobrazić sobie jedną, dość prostą kategorię: świeżość, cytrus, kwasowość, może trochę mineralności. A potem nalewamy do kieliszka trzy wina z trzech regionów — Ernst Bretz z Hesji Nadreńskiej, Weingut Meulenhof z Mozeli i Corvers Kauter Oestricher Lenchen z Rheingau — i nagle okazuje się, że riesling potrafi być zaskakująco różny, choć cały czas pozostaje sobą. Właśnie to chcieliśmy pokazać w tym porównaniu: nie tyle „który jest lepszy”, ile jak bardzo miejsce zmienia styl wina.

W tapas jest coś, czego trudno nauczyć się z książki.
Można oczywiście przeczytać, skąd wzięła się nazwa. Można dowiedzieć się, że tapa oznacza po hiszpańsku „pokrywkę” albo „przykrycie”. Można przytoczyć popularną historię o tym, że kiedyś kieliszek wina przykrywano kromką chleba, plasterkiem szynki lub czymś drobnym, co chroniło napój przed kurzem i owadami. Można nawet wejść głębiej w opowieści o Andaluzji, o dawnych gospodach, o zwyczajach łączenia wina z małą przekąską.

Bułgaria to jeden z tych krajów, które mają winiarskie DNA zapisane bardzo głęboko. Wino robiono tu od tysięcy lat – na długo przed tym, zanim pojawiły się nowoczesne apelacje i marketingowe hasła. Klimat zawsze sprzyjał czerwonym odmianom: dużo słońca, długie dojrzewanie owoców, stabilna pogoda w okresie zbiorów.

Sancerre to jedno z tych miejsc, które świat wina zapamiętał bardzo konkretnie. Białe. Świeże. Mineralne. Sauvignon Blanc.
Ale Sancerre ma też drugie oblicze – spokojniejsze, bardziej intymne i znacznie rzadziej opuszczające Francję. To czerwone wina z Pinot Noir, które powstają na tych samych wzgórzach, ale mówią zupełnie innym językiem.

Szczególnie wtedy, gdy wyrastają z gleb zwanych Silex.

Są miejsca, w których wino smakuje inaczej już od pierwszego łyku. Apulia — kraina oliwek, czerwonej ziemi i białych miasteczek stojących pod oślepiającym słońcem — jest jedną z nich. A jeśli jest odmiana, która potrafi opisać ten krajobraz lepiej niż słowa, to z pewnością jest to Negroamaro.

Są wina, które zyskują sławę dzięki wiekowej tradycji. I są takie, których początek można wskazać niemal co do dnia. Pinotage to jedno z bardziej świadomie zaprojektowanych win świata — odmiana winogron, której historia zaczyna się w 1924 roku… w ogrodzie botanicznym Uniwersytetu w Stellenbosch.

Kiedy w latach 70. świat zachwycał się narodzinami Supertoskanów, winiarstwo we Włoszech zmieniało się na zawsze. Bolgheri, Sassicaia, Tignanello – nazwy, które brzmiały jak manifest. Wina powstające poza regułami DOC zdobyły rynki i krytyków, otwierając nową erę włoskiego wina.
Supertoskany pokazały światu, że Toskania to nie tylko rustykalne Chianti w butelkach w słomianych koszykach. Nagle włoskie wina mogły konkurować z Bordeaux i Napa Valley. To był wizerunkowy przełom – bez tych win trudno byłoby mówić o obecnej pozycji Włoch na mapie światowego wina.

Wina z Apulii od lat cieszą się ogromną popularnością w Polsce. A wśród nich prawdziwym królem jest Primitivo – odmiana o ciekawej historii i wyjątkowym smaku.

Gdy nadchodzi trzeci czwartek listopada, winiarski świat wstrzymuje oddech, by wspólnie ogłosić: „Le Beaujolais Nouveau est arrivé!”. To święto młodego wina to nie tylko okazja do degustacji, ale też przypomnienie o bogatej tradycji regionu Beaujolais. Dziś przeżywa on renesans, zachwycając winami pełnymi charakteru, szczerości i autentyczności.

Są takie odmiany, które podróżują po świecie i zmieniają swoje oblicze w zależności od miejsca. Sauvignon Blanc to najlepszy przykład – potrafi być subtelne i eleganckie, a zarazem aromatyczne i wybuchowe. Aby to udowodnić, zestawiliśmy dwa wina, które doskonale reprezentują style Starego i Nowego Świata

Visintini Pinot Grigio Ramato – klasyka w nowoczesnym wydaniu

Ramato to wino z duszą i historią. Powstaje z odmiany Pinot Grigio, której skórki mają różowo-szary odcień. W tradycji Friuli winogrona poddawano krótkiej maceracji ze skórkami, co nadawało winu miedziany kolor – stąd nazwa ramato (od włoskiego rame – miedź). To był styl popularny przez stulecia, zanim Pinot Grigio stał się synonimem lekkiego, neutralnego białego wina.

Nie każda odmiana winorośli potrafi odnaleźć swoje miejsce na nowo, ale Malbec w Argentynie zrobił to z niezwykłą pewnością. Przywieziony tu w połowie XIX wieku przez francuskiego agronoma Michela Pougeta, trafił na idealne warunki – wysokie położenie, znakomite nasłonecznienie, suche powietrze i chłodne noce, które zachowują w winogronach równowagę i świeżość.