W latach 90. w świecie wina zaczęło krążyć hasło ABC – Anything But Chardonnay. Wszystko, byle nie Chardonnay. Odmiana była wszędzie, a szczególnie modne stały się wtedy wina pełne, dojrzałe, mocno alkoholowe, intensywnie potraktowane nową beczką i często przechodzące fermentację malolaktyczną. Wanilia, tost, masło, tropikalny owoc – i jeszcze trochę wanilii.

Wybór prezentu firmowego to nie lada wyzwanie, zwłaszcza gdy trzeba pogodzić różne gusta i zmieścić się w określonym budżecie. Wino na prezent do 100 zł to eleganckie i uniwersalne rozwiązanie, które pozwala zrobić dobre wrażenie bez nadmiernych wydatków. W tej cenie można znaleźć wysokiej jakości trunki, które doskonale sprawdzą się jako upominek dla pracowników, klientów czy partnerów biznesowych.

Gdybyśmy weszli dziś do piwnicy niewielkiego, biodynamicznego producenta i zobaczyli rząd dużych glinianych naczyń, łatwo byłoby pomyśleć, że trafiliśmy do najbardziej progresywnej części współczesnego świata wina.

Sauvignon Blanc z Nowej Zelandii i Francji to jak dwaj bracia bliźniacy o zupełnie różnych charakterach. Nowozelandzkie wino jest wyraziste, radosne i pełne energii, podczas gdy francuskie zachwyca subtelnością i elegancją. Choć oba powstają z tej samej odmiany, różnią się smakiem, aromatem i stylem. Sauvignon Blanc pochodzi z Francji, a dokładniej z Doliny Loary i Bordeaux, jednak to w Nowej Zelandii zdobył ogromną międzynarodową popularność.

Sauvignon Blanc z Nowej Zelandii to wino, które zachwyca intensywnym aromatem już od pierwszych chwil. W jego bukiecie dominują nuty grejpfruta, agrestu, świeżo skoszonej trawy i egzotycznej marakui. Za ten wyjątkowy charakter odpowiada połączenie specyficznego klimatu, gleby, naturalnych związków aromatycznych oraz umiejętności winiarzy. To właśnie te czynniki sprawiają, że nowozelandzkie Sauvignon Blanc jest tak wyraziste i rozpoznawalne na całym świecie.

Wino nie jest wyłącznie przedmiotem. Jest doświadczeniem, które celebruje chwilę, buduje rozmowy i tworzy wspólne historie przy stole. Właśnie dlatego jego wybór powinien zaczynać się nie od pytania: „Co ja uważam za dobre?”, lecz od pytania: „Co sprawi przyjemność tej konkretnej osobie?”.

Toskanię można zobaczyć na dwa sposoby.

Brunello di Montalcino należy do najbardziej rozpoznawalnych win Włoch, choć powstaje na stosunkowo niewielkim obszarze. Strefa produkcji ogranicza się do historycznych granic gminy Montalcino, położonej w południowej części Toskanii.

Tempranillo bywa przedstawiane jako synonim hiszpańskiego czerwonego wina. Takie uproszczenie ma swoje uzasadnienie – odmiana jest szeroko uprawiana, stoi za najsłynniejszymi czerwieniami Rioja, Ribera del Duero i Toro, a jej lokalne nazwy można odnaleźć niemal na całym Półwyspie Iberyjskim.

Różowe wino musujące często wybieramy najpierw oczami. Bladoróżowy, łososiowy, malinowy albo miedziany kolor wygląda w kieliszku wyjątkowo efektownie. Łatwo więc uznać, że rose jest przede wszystkim bardziej romantyczną lub letnią wersją klasycznych bąbelków.

Niewiele czerwonych odmian potrafi tak łatwo przekonać do siebie osoby stawiające pierwsze kroki w świecie wina, a jednocześnie budzić tak wielkie emocje wśród doświadczonych kolekcjonerów. Merlot może być prosty, soczysty i niemal natychmiast gotowy do picia. Może również tworzyć głębokie, złożone wina, których rozwój w butelce liczy się w dziesięcioleciach

Grillowanie ma swój własny rytm. Najpierw pojawia się zapach rozpalonego węgla, później pierwsze warzywa i pieczywo, a mięso trafia na ruszt zwykle wtedy, gdy rozmowy już dawno się rozpoczęły. Kolejne potrawy pojawiają się na stole stopniowo. Ktoś dokłada sałatkę, ktoś przynosi sos, a ktoś inny przesuwa krzesło, żeby zrobić miejsce dla następnej osoby.

Bordeaux kojarzy się z wielkimi nazwami, klasyfikacjami, aukcjami i butelkami, których ceny potrafią przyprawić o zawrót głowy. Łatwo przez to zapomnieć, że zanim powstała cała ta prestiżowa hierarchia, wino było przede wszystkim częścią krajobrazu, handlu i codziennego stołu. Jednym z miejsc, w których zaczęła się jego międzynarodowa historia, było Graves.

Nie każde wino musi być poważne, długo dojrzewające i przeznaczone do degustowania w skupieniu. Niektóre są po prostu stworzone po to, by wnosić lekkość, aromat i radość. Moscato d’Asti należy właśnie do tej kategorii – choć przez pewien czas świat wina nie zawsze potrafił tę pozorną prostotę właściwie docenić.

Latem najchętniej wracamy do win, które dają natychmiastowe poczucie świeżości, ale nie kończą się na prostym, chłodnym pierwszym wrażeniu. Szukamy butelek soczystych, rześkich, dobrze zbudowanych, a przy tym na tyle lekkich w odbiorze, by naturalnie towarzyszyły kuchni opartej na warzywach, ziołach, rybach, owocach morza i prostych daniach, w których ważniejsza od ciężaru jest czystość smaku.

Przez wiele lat Barbera miała w Piemoncie jasno określone miejsce. Nie była winem od wielkich okazji ani butelką przeznaczoną do wieloletniego dojrzewania. Była winem stołu – obecnym, potrzebnym i lubianym. Podawano ją do makaronu, duszonego mięsa, kiełbas, pieczeni i dań opartych na pomidorach. Nie wymagała ceremonii. Miała smakować, odświeżać i zachęcać do kolejnego kęsa. I robiła to znakomicie.

Europejskie Sauvignon Blanc ma zupełnie inny rytm niż jego najbardziej rozpoznawalna, nowoświatowa odsłona. Gdy myśli się o tej odmianie przez pryzmat Marlborough czy innych regionów Nowego Świata, do głowy od razu przychodzą intensywne aromaty, mocna ekspresja tropikalnego owocu, wyraźna zieloność i styl, który działa niemal od pierwszego kontaktu. To Sauvignon Blanc efektowne, bezpośrednie i bardzo łatwe do rozpoznania. Europa pokazuje jednak, że ta sama odmiana może być bardziej zniuansowana, bardziej regionalna i mniej przewidywalna.

Nie każdy festiwal wina zostawia po sobie takie samo wrażenie. Są wydarzenia poprawnie zorganizowane, przyjemne, sympatyczne — i są też takie, które od początku mają własny charakter. Muśnięci Krośnie Odrzańskim należą właśnie do tej drugiej grupy.

Prawdziwe, wysokiej klasy Prosecco to nie jest bezimienny miks do zalewania gorzkimi likierami. To pełnoprawne, technicznie fascynujące wino z potężną historią, rygorystycznym prawem apelacyjnym i unikalnym terroir.

Pignolo. Dawna duma Friuli, która wróciła z niemal całkowitego zapomnienia.