Jeśli polskie wino ma przekonywać nie tylko ciekawością „nowości”, ale wiarygodnością, potrzebuje dwóch rzeczy: dobrego miejsca i konsekwencji. Winnica Saganum ma jedno i drugie – a do tego jeszcze trzeci element, rzadki w polskim krajobrazie: ciągłość historii.

Wybór wina bywa paraliżujący. Setki etykiet. Regiony, które brzmią obco. Odmiany winogron, których nazwy niewiele mówią.

A przecież najważniejsze pytanie wcale nie brzmi: „Które wino jest najlepsze?”.
Brzmi: „Które wino będzie najlepsze dla mnie – dziś?”.

Na mapie Francji dzieli je niewielka odległość, a administracyjnie Beaujolais bywa traktowane jako najbardziej wysunięta na południe część Burgundii. W kieliszku to jednak dwa zupełnie różne światy, rządzące się inną logiką smaku – jak jazzowa improwizacja i filharmoniczna precyzja. Różnicę w codziennej praktyce wyznaczają przede wszystkim styl, struktura oraz szczep winogron, który nadaje ton zarówno winu, jak i kuchni.

Przez lata Beaujolais sprowadzano do roli lekkiego wina otwieranego masowo w trzeci czwartek listopada z okazji święta Beaujolais Nouveau. Tymczasem prawdziwe wina z tego regionu to jedne z najbardziej gastronomicznych i uniwersalnych czerwieni we Francji. Dzięki szczepowi Gamay łączą kolor i charakter wina czerwonego z energią, świeżością i kwasowością kojarzoną z winami białymi, dlatego świetnie sprawdzają się przy stole.

Świat wina często opiera się na nazwiskach przekazywanych z pokolenia na pokolenie. Ale każda historia zaczyna się inaczej. Czasem od rodzinnej tradycji. Czasem od inspiracji. A czasem od decyzji, by wejść do świata, który wcześniej nie był częścią rodzinnego krajobrazu.

Sandra Bravo, Valérie Courrèges i Victoria Bretz to trzy zupełnie różne opowieści.

Bułgaria to jeden z tych krajów, które mają winiarskie DNA zapisane bardzo głęboko. Wino robiono tu od tysięcy lat – na długo przed tym, zanim pojawiły się nowoczesne apelacje i marketingowe hasła. Klimat zawsze sprzyjał czerwonym odmianom: dużo słońca, długie dojrzewanie owoców, stabilna pogoda w okresie zbiorów.

Gamay i granit. Dwie twarze Cru Beaujolais.

W Beaujolais Gamay nie jest dodatkiem do krajobrazu.
Jest jego sednem.

Vin Santo to jedno z tych win, które wymykają się współczesnym kategoriom. Nie powstaje według sezonowych trendów, nie reaguje na mody, nie próbuje nikogo przekonywać. Jest takie, jakie było od wieków. A jego historia najlepiej smakuje wtedy, gdy pozwoli się jej wybrzmieć powoli.

Sancerre to jedno z tych miejsc, które świat wina zapamiętał bardzo konkretnie. Białe. Świeże. Mineralne. Sauvignon Blanc.
Ale Sancerre ma też drugie oblicze – spokojniejsze, bardziej intymne i znacznie rzadziej opuszczające Francję. To czerwone wina z Pinot Noir, które powstają na tych samych wzgórzach, ale mówią zupełnie innym językiem.

Szczególnie wtedy, gdy wyrastają z gleb zwanych Silex.

Planowanie ślubu to logistyczna wspinaczka, a wybór wina często okazuje się najtrudniejszym etapem. Spokojnie — z naszym poradnikiem traficie w gusta gości i zamienicie kieliszki w jeden z hitów wesela.

Są miejsca, w których wino smakuje inaczej już od pierwszego łyku. Apulia — kraina oliwek, czerwonej ziemi i białych miasteczek stojących pod oślepiającym słońcem — jest jedną z nich. A jeśli jest odmiana, która potrafi opisać ten krajobraz lepiej niż słowa, to z pewnością jest to Negroamaro.

Są wina, które zyskują sławę dzięki wiekowej tradycji. I są takie, których początek można wskazać niemal co do dnia. Pinotage to jedno z bardziej świadomie zaprojektowanych win świata — odmiana winogron, której historia zaczyna się w 1924 roku… w ogrodzie botanicznym Uniwersytetu w Stellenbosch.

Są takie regiony, które mają w sobie coś z biżuterii – mienią się różnymi odcieniami, ale wszystkie pochodzą z jednego źródła. Tak właśnie działa Valpolicella, położona na północ od Werony, między jeziorami, wiatrem z gór Lessini i łagodnym śródziemnomorskim klimatem.
To tu od setek lat powstają jedne z najbardziej charakterystycznych włoskich czerwieni.

Garnacha Blanca z Sierra de Gredos – tam, gdzie biel odkrywa się na nowo

Jeśli Sierra de Gredos czegoś nas nauczyła, to tego, że prawdziwe winiarskie rewolucje zaczynają się po cichu. W regionie, który od niespełna dwóch dekady zachwyca czerwonymi winami z Garnachy Tinto, coraz częściej pojawia się pytanie: „A co z Garnachą Blanca?”

I tu zaczyna się historia pełna zaskoczeń.

Jak zapakować wino na prezent? Nie jest pytaniem o papier czy wstążkę, ale o komunikat, jaki ten prezent wysyła. Dobrze zapakowane wino mówi: „zależało mi”. Źle zapakowane – „wziąłem, co było po drodze”. I nie ma tu półśrodków.

Kiedy myślimy o Rioja, widzimy rubinowy blask czerwonych win, beczkowe aromaty i taniny, które z wiekiem łagodnieją. Ale jeśli spojrzymy w stronę gór na północy regionu, tam, gdzie ziemia styka się z niebem, a poranne mgły snują się nad doliną Ebro – zobaczymy coś zupełnie innego. Zobaczymy Rioję Sandry Bravo.

Nie każde świętowanie musi mieć w sobie alkohol.
Czasem wystarczy coś, co pobudza zmysły – subtelnie, elegancko i z bąbelkami.
I właśnie w ten sposób powstał jeden z najbardziej fascynujących trendów ostatnich lat: musujące herbaty.

Poniżej znajdziesz odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania dotyczące świątecznych prezentów firmowych z winem dla pracowników. Podpowiadamy, jakie zestawy wybrać, jak dopasować wino do budżetu oraz jak stworzyć elegancki, spersonalizowany upominek.

Wybór wina na prezent potrafi być zaskakująco trudny – zwłaszcza gdy półka pełna butelek nagle odbiera pewność siebie. Ten przewodnik pokaże Ci, jak dobrać wino bez stresu, niezależnie od budżetu i gustu osoby, którą chcesz obdarować.