Jak w rodzinie. Kilka dni temu zastanawialiśmy się na kwestią lokalności, za sprawą dopisku vino de comarca (wino lokalne) widniejącego na etykiecie butelki Tio Uco. Dzisiaj dokładniej przyjrzymy się okolicom wioski El Pego, gdzie swoje wina tłoczy i fermentuje Alvar de Dios Hernandez.

Tio Uco powstaje z winogron rosnących na trzech parcelach, natomiast etykieta na butelce Aciano informuje nas, że jest to vino de parcela. A więc jedna parcela. I to nie byle jaka.

Zacznijmy jednak od dziadka, który w 1919 roku posadził krzewy odmiany Tina de Toro na piaszczysto-żwirowych glebach południowej części regionu Toro. To właśnie piaszczyste podłoże pozwoliło założyć winnicę bez konieczności wszczepiania sadzonek w korzenie winorośli amerykańskiej. W tego rodzaju glebie prawie nie występuje filoksera, szkodnik który wyniszczył niemal wszystkie europejskie winnice w XIX wieku.

Krzewy rosnące na wysokości 700 metrów nad poziomem morza przez ponad 100 lat nabrały niezwykłej odporności na brak wody latem i niskie temperatury zimą. Z wiekiem obniżyła się również ich wydajność, nie ma więc tutaj konieczności jakiejkolwiek redukcji plonów w celu poprawy jakości owoców. Te są w naturalny sposób pierwszej klasy.

W roku 2008 Alvar odziedziczył parcelę i postanowił zadbać o nią zgodnie z zasadami biodynamiki. Przez początkowe lata nie tłoczył wina. Owoce sprzedawał do innych przetwórni. Dopiero w 2014 roku zrobił pierwsze wino i nazwał je na cześć swojego dziadka, jego imieniem – Aciano.

Podobnie, jak w przypadku Tio Uco, także i to wino łamie stylistykę regionu Toro. Jest wprawdzie garbnikowe, ale więcej tutaj świeżości, a roczne dojrzewania w dużych, dębowych beczkach pozwoliło uzyskać krągłość i równowagę. Nuty czarnych owoców dominują, to prawda. Odnajdziemy jednak również aromaty przypraw, ziół i ściółki leśnej.
Aciano każdego roku jest inne, gdyż Alvar de Dios ograniczając interwencję w winifikację do minimum, otrzymuje wino, które opowiada nam co rusz to inną historię parceli.

Leszek, Eliza & zespół Buy Wine