To nie łatwość uprawy, ale cechy smakowe sprawiły, że Montepulciano jest drugą w kolejności, po Sangiovese, najpopularniejszą czerwoną odmianą rosnącą we Włoszech. Dzięki skórce obfitującej w garbniki, pigmenty i polifenole wina z Montepulciano mają intensywną rubinową barwę. Nie są natomiast tak kwasowe, jak chociażby wspomniane Sangiovese. Przy pierwszym spotkaniu trochę mogą przypominać Merlota, ze względu na aromat czerwonych owoców, takich jak wiśnie, truskawki czy czerwone śliwki. 

Gdy wino dojrzewa w stalowych zbiornikach owoce będą raczej soczyste, z odrobiną oregano i innych suszonych ziół w tle. Jeśli Montepulciano trafi do dębowych beczek, świeżość zostanie zastąpiona dojrzałością i czerwone nuty nabiorą cech typowych dla suszonych, a nawet smażonych owoców. Co ciekawe, zarówno w jednym, jak i w drugim przypadku, taniny określa się raczej jako delikatne, nawet aksamitne. 

Montepulciano potrzebuje sporo słonecznych dni, aby osiągnąć pełną dojrzałość, stąd jego popularność w środkowych Włoszech. Można wprawdzie znaleźć wina tej odmiany pochodzące z Nowej Zelandii, Kalifornii i Australii, ale są to bardzo nieliczne wyjątki.
O ewidentnej włoskości gatunku winogron, świadczy także dopasowanie gastronomiczne, gdyż pizza Margherita, makaron z sosem pomidorowym czy duszone czerwone mięso z warzywami zawsze będzie lepiej smakować w towarzystwie kieliszka Montepulciano. 

 

Leszek, Eliza & zespół Buy Wine