Niemal wszyscy używają nazwy Pinot Grigio, ale w gruncie rzeczy odmiana nazywa się Pinot Gris. Jednak niesamowita popularność tych win sprawiła, że włosko brzmiące określenie przyjęło się znacznie lepiej. Gwoli porządku warto wspomnieć, że w Niemczech i Austrii używa się nazw Grau Burgunder lub Grauer Burgunder, a np. w Czechach Rulandskie Sede. Zostawmy jednak te frazeologiczne dywagacje i skoncentrujmy się na samej odmianie winogron. Najbardziej znany przedstawiciel to Pinot Grigio delle Venezie, czyli wino powstające w północnej części Włoch. Jest ono zazwyczaj lekkie, owocowe, o umiarkowanej kwasowości. Aromaty, które tam znajdziemy to białe owoce i kwiaty, trochę cytrusów. Jednym słowem doskonały towarzysz lunchu czy letniej sałatki. Przy tym są to zazwyczaj wina, które nie drenują portfela.

W zasadzie, gdybyśmy poprzestali na tym jednym rodzaju wina, moglibyśmy powiedzieć, że załatwiliśmy temat, gdyż wszystkie pozostałe stanowią zaledwie ułamek produkcji Pinot Grigio. Jednak obraz odmiany były bardzo niepełny. O jej atrakcyjności (i różnorodności) świadczą właśnie te inne wina.

Owoce Pinot Grigio mają szarą lub nawet lekko fioletową skórkę. I to jest właśnie sekret, który pozwala stworzyć wina o wyraźnie podkreślonej strukturze, rozwijające wiele dodatkowych wątków aromatycznych. Wystarczy, że winiarz pozostawi sok winogronowy na krótki kontakt ze skórkami lub pozwoli, aby wino dojrzewało na osadzie drożdżowym (pozostałość po fermentacji) i otrzymamy Pinot Grigio potrafiące wzbudzić zachwyt.

Skórki winogron wniosą do wina intensywniejszy kolor, odrobinę garbników, nuty dojrzałych owoców czy akcenty ziemiste. Drożdże natomiast sprawią, że wino będzie pachnieć ciastem chlebowym, suchymi ziołami, a nawet kandyzowanymi owocami.

Takie wina stawiające szereg pytań, stanowiących przyczynek do ekscytującej rozmowy na temat różnych odcieni odmiany Pinot Grigio.

Leszek, Eliza & zespół Buy Wine